Κατ' αυτά τρία φώτα σε κοιτάζω
αντικόντων μες στις χίσμες
όπως οι εποχές έτσι αλλάζω
λιώνουνε τα χιόνια στην καρδιά
για να φοβάσαι ξανθές
σταγόνες της βραχής έτσι σου μοιάζω
εικόνα σου φωτίζει τις πιο άγρες κυρίες
μαζί της ψήμερα και βραβιάζω
συνθήματα στους τείχους γίνονται
όλες μας εσχαιοποιές
κι αν μέσα στον ουρανό σου ρεμβάζω κι αν
σου φίνω σχήματα στην άμπλη να γίνουμε χθες
θέλω δίπλα σου ησυχα να πλαγιάζω μακριά από τις πόλεις,
τις σιρήνες και τις άγρες φώνες
σαν ήλιο στο σκοτάδι,
σαν νερό σε ζητώ σαν αβάχα σαν ήδα στον ωκεανό
χαλάμαστε σε τρόπους και στον κρύζο
καιρό μα αναπνέουμε τον ίδιο πάρμα
όνειρα που σβήνει πετραδάκι μικρό στάστα χέρια μου συχτά σε κράτω
πάρε μπες τη δίνεις το δικό σου μπήκτρο
μαθαίμου σαν παιδί πως να σε αγαπώ
μίλησε μου σιγά αγκαλιάσε με αργά δεν έχει
πλάκα να μιλείς αψερότι σε μαραίνει και να κοντά
αγγίξε με παλά καθώς η νύχτα μιλά σε παρατηρώ
πως χορεύεις χαρατώνου μου κοντά που φωτοφωλά
στα δύχτα σαν πουλιά λυγένε με ψηλά οδηγήσε με
στους τρόμους που βλέπετε τόσο συχνά η καρδιά
η πόνο ανοίγει φωτιά και η νύχτα σε μέρα γύρνα εκεί που
το φως σου γελάει και το ρόμα σου φτάνει με το πότα νότια
σαν ήλιο στο σκοτάδι σαν νερό σε ζήτω σαν αβάγα σαν ήλιο στον ωκεανό
χαλάμαστε σε τρόπους και στον κρύζο καιρό μαραπνέουμε τον ήλιο πάνω
το νερό που σβήνει πετραδάκι μικρό
στάσ' τα χέρια μου ζουχτά σαν νεάρο
πάρε μπες τη θύμη στο δικό σου μπίχτα
μαθαί μου σαν παιδί πως να σε αγαπώ
σαν ήλιο στο σκοτάδι σαν νερό σε ζήτω
σαν αβάγα σαν ήλιο στον ωκεανό
χαλάμαστε σε τρόπους και στον κρύζο καιρό μαραπνέουμε
τον ήλιο πάνω το νερό που σβήνει πετραδάκι μικρό
στάσ' τα χέρια μου ζουχτά σαν νεάρο πάρε μπες τη θύμη
στο δικό σου μπίχτα μαθαί μου σαν παιδί πως να σε αγαπώ