Σε είδα μαμαρεύεις κι ανεφίνεις χρώμα
Σαν ουρανό της Ρίκτρας κι αφορού ακόμα
Μήπως πάλι στήσεις μου μια φωτο τώρα
Μήπως με μεγεύει το δικό σου σώμα
Μήπως σε διακρίνω στη μεγάλη εικόνα
Σαν να κοντήσεις πάλι ποτέ φώτα
Μήπως κυλάμε μαζί στα χρόνια
Μες σε φτύσεις μέσα μου κλείς τα πόνα
Σε είδα μαμαρεύεις κι ανεφίνεις χρώμα
Σαν ουρανό της Ρίκτρας κι αφορού ακόμα
Πώς αυτή η σπίθα που γεννάει μια φλόγα
Γίνεται δακρυάκια με καίει το σώμα
Πώς μιλάμε όσο δεν λένε τα λόγια
Σαν ο ταγινάκα με το σκοτώνα
Πώς μηδένεις την όλα απ' τα ρελόγια
Πώς θα σαγεράζω όλους σαν μαχάρι
Στην κρύα του χειμώνα σαν κρατές φεχτά
Κρανώντας δυόν οι χέρια μια ζεστή φωλιά
Να χάνεσαι ένα βράδυ από νησκότερα
Να μη σε απαύεσαι που φυσά
Να μη σε βρουν μάτια αγκαλιά
Τα πρώτα κρύα και τα πρώτα χιόνια Να μη σε βρουν με πνίστη καρδιά
Τι πιο ωραίες μέρες τα πιο ωραία χρόνια
Σε είδα να χορεύεις και να φύγεις χρώμα
Στον ουρανό της νύχτας κι από ωραία ακόμα
Μήπως παρ' εσύ σης μου μ' αφούν τα
τώρα Μήπως με να γεμίτω δικό σου σώμα
Μήπως εγιακρίνω στη μεγάλη εικόνα Σαν να κάνω πτήση σπάνια πρώτα φώτα
Μήπως κυλάμε μαζί στα χρόνια Μες απ' τις κυσμές σαν κλειστά γόνα
Σε είδα να χορεύεις και να φύγεις χρώμα
Στον ουρανό της νύχτας κι από ωραία ακόμα
Πως αυτή η σπίθα που γεννάει μια φλόγα Γίνεται θαυμάσια
Μου και εδώ σώμα
Πως μιλάμε όσα δεν λέμε κανένα λόγια
Σαν όταν γεννάω κάθε τόνο στο δώρο
Πως μηδένεις όλα τα ρολόγια
Σε είδα να χορεύεις και να φύγεις χρώμα
Στον ουρανό της νύχτας κι από ωραία ακόμα
Μήπως παρεσθήσεις μου να θούμπω τώρα Μήπως με να γεμίτω δικό σου σώμα
Μήπως εγιακρίνω στη μεγάλη εικόνα Σαν να κάνω πτήση σπάνια πρώτα φώτα
Μήπως κυλάμε μαζί στα χρόνια Μέσα απ' τις χεισμένες αμκλείς τα βόνα