روزگاری سرکویی نشستم نشستم به امید شب دیدار
بردرم آن شم که دیدم قریبم به دوشش
آه یار یار یار
می کشاند دلمان آب این صوبه آن توستم
ماهی قلعه
رفتم آن شفته و غیرانم
من
نمیخواستم زد به گولش
آه یار یار یار
گوله لبخنده تو هر لسن که پشت برد
دلم شکر
با اگر عطر تو رسول کسی بر
دلم شکرم اگر افزاد خدم در دل با غم غمت نباد
اگر عشق تو نیامد به سراغم
غمت نباد
برا به آسانی برده ای زیاد
روزگاری سرکویی نشستم نشستم به امید شب دیدار
بردرم آن شم که دیدم قریبم به دوشش آه یار یار
آن شم که دیدم قریبم به دوشش آه یار
از تو شه پلان بیوارم و دور از تو به دربان نرسم درد من
پی تو که جانی به تن ورده لباتش نزن
برمی از سرم تا نفس آخرم بیغمه پنهان من
روزگاری سرکویی نشستم نشستم به امید شب دیدار
بردرم آن شم که دیدم قریبم به دوشش آه یار
از تو شه پلان بیوارم و دور از تو به دربان نرسم درد من پی تو که
جانی به تن ورده لباتش نزن برمی از سرم تا نفس آخرم بیغمه پنهان
من روزگاری سرکویی نشستم به امید شب دیدم قریبم به دوشش آه یار
هم بنایی هم بنایی بی تو زنده سده حالم پریشان سده حالم
خود را به که گویم تو رادر که به جویم تو کجایی کجا
روزگاری سرکویی نشستم نشستم به امید شب دیدار یار یار یار
چه گذشت بردرم آن شم که دیدم قریبم به دوشش آه یار یار