Τα λόγια σου σημάντια χαραγμένα
που αρνήθηκε να σβήσει ο καιρός
κι αν τίποτα δεν ήμουν για σένα για μένα ήσουν τα πάντα δυστυχώς
Τα γράμματα σου καίω και δακρύζω,
το δίχο με τα χέρια μου χτυπώ
το άσπρο της καρδιάς μου έκανες γκρίζο
και ντρέπομαι που ακόμα σ' αγαπώ
Μη
γυρίσεις ξανά,
η καρδιά δεν ξεχνά κι η πληγή σου δεν έκλεισε ακόμα
Σ' αγαπούσα πολύ,
μα να ξέρεις τρελή πως για μένα είσαι πια ξένο σώμα
Σου μιλάω ειλικρινά,
μη γυρίσεις ξανά
Μονάχος κι απ' τους φίλους ξεχασμένος γυρεύω το χαμένο μου εαυτό
Μαζί σου ήμουν πάντα ο χαμένος,
λες κοίτα με τις στοίχεις το γραφτώ
Τα γράμματα σου καίω και δακρύζω,
το δίχο με τα χέρια μου χτυπώ
Το άσπρο της καρδιάς μου έκανες γκρίζο
και ντρέπομαι που ακόμα σ' αγαπώ
Μη γυρίσεις ξανά,
η καρδιά δεν ξεχνά κι η πληγή σου δεν έκλεισε ακόμα
Σ' αγαπούσα πολύ,
μα να ξέρεις τρελή πως για μένα είσαι πια ξένο σώμα
Σου μιλάω ειλικρινά,
μη γυρίσεις ξανά
Μη γυρίσεις ξανά,
η καρδιά δεν ξεχνά κι η πληγή σου δεν έκλεισε ακόμα
Σ' αγαπούσα πολύ,
μα να ξέρεις τρελή πως για μένα είσαι πια ξένο σώμα
Σου μιλάω ειλικρινά,
μη γυρίσεις ξανά