Anastihel, yaşam kalbinde yarının özgürlüğü,
her canlının ömrüne dokunduğu ışıkla yaşam kalbinde yarının özgürlüğü,
onlara insan sevgisi, onların sevgisini dünyaya hiç durmadan taşıyor.
Anastihel, yaşam kalbinde yarının özgürlüğü,
bir insan düşünün ki, bütün doğada var olan canların yaşama güzelliğini teker teker fotoğraflara,
film karelerine aktaran bir sinema yönetmeni gibi onların dünyasına rüzgar oluyor.
Sanal dünyada karşınızda,
karşılaşınca yeniden daldım doğanın gerçeğine.
Anastihel, bir dünya feneri insanlığın sofrasına alkış topluyor.
Yaşamın kalbinde duran o bütün canlılar,
o ayının gizlendiği orman,
kurdun saklandığı orman,
hepsi onun gözlerine bakıyor.
Anastihel, gözlerinde duran gerçekler hepimizin yeryüzü sofrası değil mi?
O yaban hayatın izlerinde adım adım,
yaşamak,
yaşam örüyor.
Onların yaşam hakları çoğalsın diye,
var olsun diye her fotoğraf karesinde bize gülümsüyor,
bize elini uzatıyor.
İnsan olmanın bütün gerçeklikleri,
Anastihel'in yaşam alanında bir güneş gibi yeniden doğuyor.
Anastihel'in yaşam alanında bir güneş gibi yeniden doğuyor.
Bazen denizin içine saklanan o bütün balıkların kardeşi oluyor.
Bazen denizin içine saklanan o bütün balıkların kardeşi oluyor.
Ezberleri bozan bir yaşam alanı,
İşte yaban hayatının izlerinde,
Yaşamın gözlerinde yarının özlemleri,


Allah Tevhel yeniden yeniden anlatıyor, yeniden öğretiyor.
Onun bir okulu var artık.
Kimimiz hayvan deyip geçtik, kimimiz unuttuk onları.
Ama doğanın kendi sahibi hep onlar vardı.
Doğanın ömründe hep onların canı kalsın istendi.
Demek ki bir doğanın da kahramanı olması gerekiyor.
İşte Allah Tevhel bunu çok güzel başarıyor.
Onun gözlerine bakarak artık nerede bir doğa varsa,
nerede bir yaşam kalbi varsa o canlıların hepsine,
kardeş olmamızı istiyor.
Merhaba, merhaba sana Anas Tevhel, merhaba sana nice yıllar, nice yıllar sana.
*