ลองลอยไปใกล้ความจริง ทิ้งมือเสียความทรงจํา
ปล่อยลอยไปตามเวรกรรมเรื่อยไป
อยากจะหลบล้างและลืมเรื่องเก่า
สิ่งที่ร้าวหัวใจเรื่อยมา
ไม่มีใครเข้าใจ
เหมือนวันก่อน ไม่มีใครอีกเลย
ก็มีเราเพียงลําพังแล้วจะหวังไปทําไม ไม่มีใครคอยปลอบใจเหมือนเก่า
ไม่มีเหลือแล้วซึ่งกําลังใจ
ไม่มีหวังไว้ให้คอยฝั่นฟา
หัวใจมีค่าเพียงแค่เพียงฝุ่น ปล่อยลอยไปตามสายลม
จับเร็วไปไกล ไปให้มันไกล ไกล ก็ไม่มีใคร ใครให้ห่วง
รอยไปตามหลบ จับพักพาเราไป จับไปไหนก็แล้วแต่สายหลบ
จับเร็วไปไกล ไปให้มันไกล ไกล ก็ไม่มีใคร ใครให้ห่วง
รอยไปตามหลบ จับพักพาเราไป จับไปไหนก็แล้วแต่สายหลบ
เราไปจับเร็วไปไกล ไปให้มันไกล ไกล ก็ไม่มีใคร ใครให้ห่วง
ลองลอยไปใกล้ความจริง ทิ้งมันเสียความทรงจํา
ปล่อยลอยไปตามเวิร์นกรรมเรื่อยไป
อยากจะหลบล้างและลืมเรื่องเก่า
หัวใจเรื่อยมา
ไม่มีใครเข้าใจเหมือนวันก่อน ไม่มีใครอีกเลย
ก็มีเราเพียงลําพังแล้วจะหวังไปทําไม
ไม่มีใครคอยปลอบใจเหมือนเก่า
ไม่มีเหลือแล้วซึ่งกําลังใจ
ไม่มีหวังไว้ให้คอยฝันฝา
หัวใจมีค่าเพียงแค่เพียงฝน
ปล่อยลอยไปตามสายลม
