ลองลอยไปใกล้ความจริง
ทิ้งมันเสียความส่งจํา
ปล่อยลอยไปตามเวินกรรม เรื่อยไป
อยากจะหลบล้างและลืมเรื่องเก่า
สิ่งที่เราหัวใจเรื่อยมา
ไม่มีใครเข้าใจ
เหมือนวันก่อน
ไม่มีใครอีกเลย
ก็มีเราเพียงลําพังแล้วจะหวังไปทําไม ไม่มีใครคอยปลอดใจเหมือนเก่า
ไม่มีเหลือแล้วซึ่งกําลังใจ
ไม่มีหวังไหวให้คอยฝันฟา
หัวใจมีค่าเพียงแค่เพียงฝุ่น ปล่อยลอยไปตามสายลม
เลยไปตามลม จะพักพาเราไป จะไปไหนก็แล้วแต่สายลม
จะกลิวไปไกล ไปให้มันไกลไกล ก็ไม่มีใครใครให้ห่วง
ตามลมจะพักพาเราไป จะไปไหนก็แล้วแต่สายลม
จับเผลือไปไกล ไปให้มันไกล ไกล
เพราะไม่มีใคร ใครให้ห่วง
จับเผลือไปไกล ไปให้มันไกล ไกลเพราะไม่มีใคร ใครให้ห่วง
ปล่อยไปตามลม จะพักพาเราไป จะไปไหนก็แล้วแต่สายลม
อยากไปไกล ไปให้มันไกล ไกล
เพราะไม่มีใคร ใครให้ห่วง
ลองลอยไปไกลความจริง ทิ้งมันเสียความทรงจํา
ปล่อยลอยไปตามเวิร์นกรรมเรื่อยไป
อยากจะหลบล้างและลืมเรื่องเก่า
สิ่งที่ร้าวหัวใจเรื่อยมา
ไม่มีใครเข้าใจ เหมือนวันก่อน ไม่มีใครอีกเลย
ก็มีเราเพียงลําพังแล้วจะหวังไปทําไม
ไม่มีใครคอยปลอบใจเหมือนเก่า
ไม่มีเหลือแล้วซึ่งกําลังใจ
ไม่มีหวังไว้ให้คอยฝันฝา
หัวใจมีค่าเพียง แค่เพียงฝน
ปล่อยลอยไปตามสายลม
