Θαύμα μου που
κόλλησες το θα,
κάτω
δεν το βάζω.
Τράβα εσύ χαρτί
κι εγώ απ' την αρχή
μοιράζω.
Πλήγομαι,
αλέμα εαυτέ.
Ο
ουρανούς μου δείχνεις
κι ούτε μια στιγμή
μια ματιά στη γη
δεν ρέχνεις.
Με
ρωτάς αν σ' αγαπάω λιγάκι
κι
έλειπνον σαν κεράκι
Είναι ο έρωτας
μια γιορτή που φεύγει
και γυρνάει καφέ
και ύστερα μας αποφεύγει
κι είναι όλα τόσο ωραία
μέσα μέσα
Πάνω που
κερδίζω εσένα
χάνω εμένα
μανιά,
χάνω εμένα,
μανιά
Σου είπα
ότι θα πάρω τεραβάς
Μα
εσύ
γελούσες με μαύρα γυαλιά κάπου
μακριά κοιτούσες
Ήθελα να ανάβω πιο ψηλά,
μα είχε αρχίσει πτώση
ονειρευτικά
και αφεθικά
στη γνώση
Με ρωτάς αν σ' αγαπάω λιγάκι
μα
ακούμπας
κι έλειπνον σαν κεράκι
Είναι ο έρωτας
μια γιορτή που φεύγει
μας κερνάει καφέ
και ύστερα μας αποφεύγει
κι είναι όλα τόσο ωραία
μέσα μέσα
Πάνω που
κερδίζω εσένα
χάνω εμένα μανιά,
χάνω εμένα, μανιά
μανιά,
μανιά
μανιά,
μανιά
μανιά στη γη
θα ρίχνεις