แอบส่งดักไม้ไปให้
เธอไม่รู้หรอก
กับสิ่งดีๆให้เธอ
เธอไม่รู้
ยังคงปิดบังซ่อนอยู่
เธอไม่ต้องรู้
ว่าฉันนั้นคือใคร
ส่งวางคิดถึงไปให้
เธอไม่รู้หรอก
เป็นกําลังใจให้เธอ
อยู่เสมอ
แม้เราไม่ได้พบเธอ
อย่าดาวเลยเธอ
ว่าฉันนั้นเป็นใคร
ฉันอาจเป็นสายฝนเมื่อเธอร้อนใจ
อบบุญเหมือนไฟเมื่อเธอเหน็ดหนาว
อาจเป็นดําตรีกลมเธอเมื่อเง้าหูอาจเป็นแสงเดาเมื่อเธอแงนหมอ
แค่เพียงช่วยรับมันไป
ในทุกๆ อย่าง
ก็เพียงต้องการให้เธอ
มีสุขเสมอ
แม้เราไม่ได้พบเธอ
อย่าดาวเลยเธอ
ว่าฉันนั้นเป็นใคร
ฉันอาจเป็นสายฝน
เมื่อเธอร้อนใจ
อาจเป็นเหมือนไฟเมื่อเธอเด็ดน้าว
อาจเป็นดนตรีกล่องเธอเมื่อเงา
Nananananananana
และเมื่อถึงเวลาก็จะรู้
แผ่นที่ฉันนั้นทําให้เธอไป
จะเขียนข้อความหนึ่งไปกับดอกไม้
ให้เธอเรียกฉันว่าสายลมที่หวังดี
ฉันอาจเป็นสายฝนเมื่อเธอร้อนใจ
ออกปรุงเหมือนไฟเมื่อเธอเด็ดน้าว
อาจเป็นดนตรีกล่องเธอเมื่อเงา
อาจเป็นแสงดาวเมื่อเธอแง่นมอง
อาจเป็นสายฝนเมื่อเธอรักใจ
ออกหุ่นเหมือนไฟเมื่อเธอเหย็ดนาว
อาจเป็นดนตรีลมเธอเมื่อเงา