แอบส่งดักไม้ไปให้
เธอไม่รู้หรอก
กับสิ่งดีๆให้เธอ
เธอไม่รู้
ยังคงปิดบังซ่อนอยู่
เธอไม่ต้องรู้
ว่าฉันนั้นคือใคร
ส่งวางคิดถึงไปให้
เธอไม่รู้หรอก
เป็นกําลังใจให้เธอ
อยู่เสมอ
แม้เราไม่ได้พบเธอ
อย่าดาวเลยเธอ
ว่าฉันนั้นเป็นใคร
ฉันอาจเป็นสายฝนเมื่อเธอร้อนใจ
อบกลุ่มเหมือนไฟเมื่อเธอเหน็ดหนาว
อาจเป็นดมตรีกลมเธอเมื่อเหงาอาจเป็นแสงดาวเมื่อเธอแง่นหมอ
แค่เพียงช่วยรับมันไป
ในทุกๆ อย่าง
ก็เพียงต้องการให้เธอ
มีสุขเสมอแม้เราไม่ได้พบเธอ
อย่าดาวเลยเธอว่าฉันนั้นเป็นใคร
ฉันอาจเป็นสายฝนเมื่อเธอร้อนใจ
อาจเป็นสายฝนเมื่อเธอเหน็ดหนาว
อาจเป็นดมตรีกลมเธอเมื่อเหงา
อาจเป็นแสงดาวเมื่อเธอแง่นหมอ
ที่ฉันนั้นทําให้เธอไป
จะเคียงข้อความหนึ่งไปกับดอกไม้
ให้เธอเรียกฉันว่าสายลมที่หวังดี
ฉันอาจเป็นสายฝนเมื่อเธอร้อนใจ
ออกหุ่นเหมือนไฟเมื่อเธอเหน็ดหนาว
อาจเป็นดมตรีกลมเธอเมื่อเหงา
อาจเป็นแสงดาวเมื่อเธอแง่นหมอ
ฉันอาจเป็นสายฝนเมื่อเธอร้อนใจ
ออกหุ่นเหมือนไฟเมื่อเธอเหน็ดหนาว
อาจเป็นดมตรีกลมเธอเมื่อเหงา
อาจเป็นแสงดาวเมื่อเธอแง่นหมอ