รู้ว่าขอบ่อย
บ่อยจนเกินเข้าใจ
อยู่นานๆได้ไหม
มาหากันบ้างสิ
ทั้งที่รู้อยู่
ว่ามันดูไม่ดี
แต่ความเหงาชนะทุกที
อยากให้เธอเข้าใจ
กลัวทุกอย่าง ว่ารวมว่างมันไปทุกอย่าง
เธ
อยิ่งห่าง ยิ่งโหดร้าย
อย่าปล่อยให้คนคนหนึ่งคิดถึงเธอ
รอคอยจนเพ้อจนเหลือให้เธอขาดใจ
อยู่กับคําว่างเหงา
ฉันกลัวเหงาเป็นความหวั่นไหว
ได้ยินแต่เสียงหัวใจ
มันตกลอนใสร้ายว่าเธอไม่รักกัน
รู้ว่าเธอเหลือไห้ เหนื่อยกับฉันทุกวัน
เหนื่อยกับความรําคาญ ผู้หญิงคิดเงาไป คิดถึงเธอบ่อย
บ่อยเท่าต้องหายใจ
อยู่คนเดียวก็ฟุ้งสานไป
มันหลับตาไม่ลง
รู้ว่าทุกอย่าง วาดรวงแวงมันไปทุกอย่าง เธอยิ่งห
่าง ยิ่งโหดร้าย อย่าปล่อยให้คนคนหนึ่งคิดถึงเธอ
ร
อคอยจนพ้อจนเหนื่อยจะขาดใจ
อยู่กับคําว่าเงา
ฉันกลัวเหล่าแห่งความหวั่นไหว
ได้ยินแปดเสียงหัวใจ
มันตกลอนใสร้ายว่าเธอ ไปอยู่กับใคร ไปทําอะไร
ว้าววาว ทิ้งให้คนอ่อนไหว กอดความคิดถึงจะนอนหลับไป กับใจผัวร้าย
กับใจผัวร้าย
อย่าปล่อยให้คนคนหนึ่งคิดถึงเธอ
จนพ้อจนเหนื่อยจะขาดใจ
อยู่กับคําว่าเงา
ฉันกลัวเหล่าแห่งความหวั่นไหว
ได้ยินแปดเสียงหัวใจ
มันตกลอนใสร้ายว่าเธอไม่รักกัน
แห่งหัวใจ
ถามว่าเธออยู่ไหน จริงไหม จริงไหม
