Αυτό είναι για μια καρδιά νος παιδιού που σταματάει να χτυπάει
Για μια βάρκα που τρύπησε για μια μάνα που πονάει
Για κάποια χώρα που πληρώνει βόμβες να έχει να πετάει
Για μια οικογένεια στη χώρα αυτή που έχει παιδί που πεινάει
Για τα σύνορα που βγήκανε με χάρακα ένα χάραμα
Για μια γαμημένη εθνική άμυνα
Για κάποια τρύπια δάνεια
Για κάτι πετρέλα και κάποια τράπεζα
Τα ποινές τις χλέπες που σου ρίχναν στα νιάτα σου οι ντόπιοι φλάκα
Τώρα φτύνεις τα ίδια σάλια, μικρό αστίγονες
Ωραία κάστρα νήκουν σε πάστα, πάνω ξένος έχει φράγκα
Τότε μόνο να είσαι στην ίδια κάστα
Για ποια οικογένεια μου μιλάνε
Που κάνουνε συλλόγους ενώ δεν θα πρέπει να είναι γονείς σκάνε
Μιλάς για αξίες και ήθη αγορασμένε
Με πόσους ψήφους πήρες το τράκτερ σου γαμημένε
Αν τα πιστεύω σου αγοράζονται, πιστεύω δεν τα λένε
Κι αν πίστευα ότι πίστευες πάντα οι άλλοι τα φταίνε
Συγχάθηκα και το γιατί πλέον δεν το αναρωτιέμαι
Ούτε έχω νιώθω οικία εδώ, είμαι μαζί σου ξένε
Αν φέλαω στη ζούγκλα να ζω γιατί έφτιαξα πολιτισμό
Αν οι άνθρωποι δεν αλλάζουν πως θα μάθεις αν ας αγαπώ
Αν μένεις στην καλή τουργώ γιατί σκάφτε να το σκεφτώ
Αν οι άνθρωποι δεν αλλάζουν πως θα μάθεις αν ας αγαπώ
Αν φέλαω στη ζούγκλα να ζω γιατί έφτιαξα πολιτισμό
Αν οι άνθρωποι δεν αλλάζουν πως θα μάθεις αν ας αγαπώ
Αν μένεις στην καλή τουργώ γιατί σκάφτε να το σκεφτώ
Αν οι άνθρωποι δεν αλλάζουν πως θα μάθεις αν ας αγαπώ
Δυο τόνοι παραμύθα στο καράβι
Και δημοσιογράφος το κινέζο μου κάνει
Ένας τύπος κίτρινος συγκάλυψη κάποιου να ντρών τα λάθη
Πόσο ανατολίτες είναι κάποιοι, φρένο είναι το λιμάνι
Στη βουλή χορογράφουν δευτέρος ζάλογκο
Και κάνουν τ' άκρα να φαίνουν ότι πότος πάνω στ' άλογο
Δημιούργει απολώσεις, κρύψε το μέτρο στον ανήξερο
Να κάνουν καρδιέρα που τ' ανασκεί σαν το τσίμερο
Η ανθρωπότητα για άνθρωπια διψάει
Μ' άνθρωπος που ηνάει και τσιτά ο μίσος που έχει μέσα του ξυπνάει
Γι' αυτό ο καραφλός που τ' αναβγίωσε εδώ γελάει
Και το πρόσφυγα στο πρόσφυγα πρόσφυγα το ξεχνάει
Αν θέλω στη ζούγκλα να ζω κι αυτή έφτιαξα πολιτισμό
Αν οι άνθρωποι δεν αλλάζουν πως σταμάτησα να σ' αγαπώ
Αν με νυστίχτα λειτουργώ γιατί σκάφτα να το σκεφτώ
Αν οι άνθρωποι δεν αλλάζουν πως σταμάτησα να σ' αγαπώ
Αν θέλω στη ζούγκλα να ζω κι αυτή έφτιαξα πολιτισμό
Αν οι άνθρωποι δεν αλλάζουν πως σταμάτησα να σ' αγαπώ
Αν με νυστίχτα λειτουργώ γιατί σκάφτα να το σκεφτώ
Αν οι άνθρώποι δεν αλλάζουν πως σταμάτησα να σ' αγαπώ
Αν οι άνθρωποι δεν αλλάζουν πως σταμάτησα να σ' αγαπώ