Zeg maar niets,
ik kan de woorden van je plik aflezen
In elke traan die ik verdrieg,
kom ik mezelf weer tegen
Ik dwaal af met mijn gevoel hier ver vandaan
En dan zeg je ineens haar na
Ergens wil ik schreeuwen van de daken Je legt je hand op die van mij,
je moet me laten
Ik weet ook dat ik meer verdien dan *** De waanzin is voorbij,
ik zal je zeggen hoe het zit
Maar ik klap dicht
Ik klap dicht daar
Zeg maar niets,
ik heb de bar je dagen lang zien hangen
Het is een spel dat niemand weet en jij speelt met verlangens
Ik dwaal af met mijn gevoel hier ver
vandaan En dan zeg je ineens haar na
Ergens wil ik schreeuwen van de daken Je legt je hand op die van mij,
je moet me laten
Lang gewachten woorden liggen klaar Maar als je dan zo naar me wacht,
kan ik niet
meer praten Ergens wil ik schreeuwen van de daken
Om de illusie die ik had te los te laten
Ik weet ook dat ik meer verdien dan ***
De waanzin is voorbij,
ik zal je zeggen hoe het zit Maar ik klap dicht
Ik klap dicht daar