Ik denk nog wel eens terug aan hoe het ooit begon.
De toekomst was mooier,
nee nog niets verloren en dus nog van ons.
Oh en we hebben gedaan wat jij en ik gelukkig maakten in die tijd.
Maar dat is nu voorbij,
we raken het langzaam kwijt.
Want als je mij niks zegt en mij niet hoort,
ik laat het nog even maar ik kan zo niet door.
Als ik zie hoe je kijkt,
me steeds weer ontwijkt,
je draait er maar omheen.
Want als je mij niks zegt
en mij niet hoort,
ik wil echt geen ander maar ik krijg geen gehoor.
Ik zal echt alles doen voor de vrouw van toen,
ik verlang naar je terug.
Dus ik wil ervoor gaan,
ja nog een keertje vooruit.
Maar dan moet jij ook willen opnieuw weer beginnen,
dus neem een besluit.
Ik heb het altijd gedacht,
dat jij en ik veel beter worden met de tijd.
Dus er is zich voorbij,
we raken het langzaam kwijt.
Want als je mij niks zegt en mij niet hoort,
ik laat het nog even maar ik kan zo niet door.
Als ik zie hoe je kijkt,
me steeds weer ontwijkt,
je draait er maar omheen.
Want als je mij niks zegt en mij niet hoort,
ik wil echt geen ander maar ik krijg geen gehoor.
Ik zal echt alles doen voor de vrouw van toen,
ik verlang naar je terug.
Want als je mij niks zegt en mij niet hoort,
ik laat het nog even maar ik kan zo niet door.
Als ik zie hoe je kijkt,
me steeds weer ontwijkt,
je draait er maar omheen.
Want als je mij niks zegt en mij niet hoort,
ik wil echt geen ander maar ik krijg geen gehoor.
Ik zal echt alles doen voor de vrouw van toen,
ik verlang naar je terug.
Ik zal echt alles doen voor de vrouw van toen,
ik verlang naar je terug.