உஷசே உஷசே நஸின் மனஸே உணரான் வயகியதந்தே
உஷசே உஷசே நஸின் மனஸே உணரான் வயகியத்தே
உஷசே உஷசே நஸின் மனஸே உணரான் வயகியத்தே
உஷசே உஷசே நஸின் மனஸே உணரான் வயகியத்தே
உஷசே உஷசே நஸின் மனஸே உணரான் வயகியத்தே
இனியும் நீ வயகல்லே ஸாஂத்வனமே காண்கணியும் நீ நிறவல்லே உண்கணவல்லே
அழகே அளிவின் மதுவாய் நிறயு அணகே விடரு உணரு இருதையம் சொறியு ராகம் ஶாலீனம்
உஷசே உஷசே நஸின் மனஸே உணரான் வயகியரந்தே
சுகே மறதே தமஸின் ரஜஸே உணரான் தமஸம் இந்தே
வாழ்நின்தே மறமொழி மாஸந்தன் மறவாயி
ஆகலே நின்மாஉணம் ரணி துக்கம்
வருதே என் மோஹங்கள் இடயவே
பறயு நெஞ்சில் கணியோ கணணோ
இவிடே சிறையில் நொழும் எமூனை
அறியு மன்னின் ஸருதி தாலம்
ஊஷசே ஊஷசே நின்மாஉணம்
ஊஷசே ஊஷசே நஸின் மனஸே
உணரான் வயஜியலந்தே
சுகே வரதே தமஸின் ரஜஸே
உணரான் தமஸம் இந்தே
மாழ்வின்தே மறமொளியி
வாஸந்தந் மறவாயி
உதை அகிரித் தாள்வரதோரும்
ராவின்தே கண்ணீரல்லே
இல்லே துறுந்நு உமி பண்ணமாகே
உலையுந்நு இலுந்தே ஊண்ோமி
வாணிந்தே தினமணியாய்
உணரு நீ உஷமலரே
