Trygt að ljósunum svonvarðinu og útvarpinu ámlóti
Sandt get ég ekki flúið töngin af þér,
þú hérst í minni ró
Hvað hefur borðið um þetta alls saman?
Brjála myndu sem ég segja hvað er lífi sem ég þekki
Sjómi fyrtu
En ég vinn ekki gráta í gæt
Það er venjulegur heimur,
einhver vegin verðir að finna
Og þegar ég er að komast í einn vegnulega heim
Ég mörðu læra lifa, já, ég mörðu læra lifa
Ástriða eða tyrulli fjallitt líla segja
Hrákki minn líf, okkur bæði í sundur
Jæja, nú er stótti færð út í glöggan
Farði yfir hús þegar ég flöytið í burtur
Skildi mig eftir í tómarúmi
Hjarta mín, hvað verð að gera stjómi?
Brjála myndu sem ég segja
Hvað er vinnum minn þegar ég þarmast í mest?
Þó í burtur!
En ég vunn ekki gráta í gæt
Það er venjulegur heimur,
einhver vegin verðir að finna
Og þegar ég er að komast í einn venjulega heim
Ég mörðu læra lifa, já, ég mörðu læra lifa
Lífi þegar ég hengi á,
á, á, sem dauma bírum þig tvína, ó, ó
Blöði mín bækar bírum segja með þá þjáni
kuðó lífsins löðu sé og sjá bæmi legt á fart
Eftir ríkníka fullan fymtu dag á breyku tömni
Minnistuðinn eftir þig hún stennst allra verðir íf
Ég man þig, já, en nú er ég á mínum vegin fótum
Og það er eini endur komur einhver stafar í skíunum
Og ég vunn ekki gráta í gæt,
það er venjulegur heimur
Einhver vegin verðir að finna
Og þegar ég er eini að komast í einn venjulega heim
Ég mun hleyra lífa,
já, ég mun hleyra lífa
Á
stíða eða tilvillin fér þig til að segja
Hrók ég mun líf, akkur bæði í sundur
Jæja, nú er stofnum farið um öggarn
Farði yfir hús þegar ekki flötu því burtur
Skildi mig eftir í tómar og mér hérta minnst hvað er að gera stjórnér
Rála myndu sumi segja,
hvað er vinunum þegar ég þarmast þí mest?
Fóri burtur,
en ég vunn ekki gráta í gæt,
það er venjulegur heimur
Einhver vegin verðir að finna
Ég er eini að komast í einn venjulega heim
Ég mun hleyra lífa, já, ég mun hleyra lífa