Στο τηλέφωνο φοβάμαι να σε πάρω να σου πω
πόσο μόνη νιώθω
στους διαδρόμους του μυαλού μου τώρα σε αναζητώ
με μεγάλο πόθο περιβρίσκω την ακρή πουθενά
και πες μου τι να κάνω έχω γεμίσει ασφιχτικά
με καπνό το δωμάτιο σα πάνω και ο χρόνος μου γελάει
σα μωρό
Που να γύρω το κορμί μου όταν γυρνάω απ' τα μπαρ κι απ' τα ξενυχτιά
Που να βρω ένα φιλαράκι να μου πει πως μ' αγαπάει
Στ' αλήθεια αφού κι εσύ έχεις εξαφανιστεί
Μοιάζει η νύχτα μακριά σου να είναι ρεθιστική σαν την αμαρτία
μα η μορφή σου δραπετεύει από κρυψόνα μυστική
με χτυπά με βία δαν τη βρίσκω την άκρη πουθενά
και πες μου τι να κάνω έχω γεμίσει ασφιχτικά με καπνό
το δωμάτιο σα πάνω και ο χρόνος μου γελάει σα μωρό
Που να γύρω το κορμί μου όταν γυρνάω απ' τα μπαρ κι απ' τα ξενυχτιά
Που να βρω ένα φιλαράκι να μου πει πως μ'
αγαπάει Στ' αλήθεια αφού κι εσύ έχεις εξαφανιστεί
κι ούτε εσύ έχεις τη λύση να μου δώσεις που γυρεύω
τη λύση που ζητάω
Πλοκαρισμένος από χρόνια στα δικά σου τα γρανάζια
που για μέρες τραγουδάω
Δε τη βρίσκω την άκρη πουθενά
και πες μου τι να κάνω έχω γεμίσει
ασφιχτικά με καπνό το δωμάτιο σα πάνω
κι ο χρόνος μου γελάει σα μωρό
Που να γύρω το κορμί μου όταν γυρνάω απ' τα μπαρ κι απ' τα ξενυχτιά
Που να βρω ένα φιλαράκι να μου πει
πως μ' αγαπάει Στ' αλήθεια αφού κι εσύ
έχεις εξαφανιστεί
Δε τη βρίσκω την άκρη
πουθενά και πες μου
τι να κάνω έχω γεμίσει ασφιχτικά
με καπνό το δωμάτιο
σα πάνω κι ο χρόνος
μου γελάει
σα μωρό
Που να γυρω το κορμί μου όταν γυρνάω απ' τα μπαρ κι απ' τα ξενυχτιά
Που να βρω ένα φιλαράκι
να μου πει πως μ'
αγαπάει Στ' αλήθεια αφού κι εσύ
έχεις εξαφανιστεί