შვამთაში გამთებული სანტლის შუგი გაგვინათებს წას
ცივ გომბორის ცივისიო გაბორნინებს მილიცდებულხმა
დაიმ ქალაგში მიტიღვას სატაც ბატაგივით ქაბილხას
გული უცგერს მკერთ შიგული უციკო არ ულისა
დლექსი ხარდას იმდერახარ ოცნე ბაყარ ფაყარ აშვილი
რობა ხარდას იგატეხარ დელადი ჯაუყინოთ დავულიდი
კალაკი ხარ არ ნახული
შენთვისოც მლოდ სამხლასული
ჩმენიას ომომავარი და გარდასული
ჩემი დელავის იმხერასულის
სეცის გიდეს ერთი არმოს დეს
ჩემი გალათი გალათი უფლის
სადაც დელნი განანავსწე
ჩემი გელავი ბებით დებარი
არმო მანადრებს მიურა მეს
და არ დავრობს დახუმ ჯირსან მას
ერთლეს მავზაიბა შამიეთ
ახედილას გზასდა უთლო და სიცოც ხრეც გადმწელ ებასუ
თელავს ვერმინ გადა თელავს ვიდრე სული მაჯანივით უთლო
გმივთა მრავალშამიერი ყოველ განისმის ბარში წმდევში და სვალებში შუფიდი ახოვს მოდადრები
მოდი მრავალშამიერი ამ უთხის და ამ ქალაკისა
მოდი იყოს ხოფნაც მინდა ქართულ ალალკახურ გულისა
მისალა დაკისე გრემლი მაიცმოვა იყოსი ხოლოდ ვვაზის გლოვა
ხუდ ზემილი ცურეტ პევში შემოდ გომა
ჩემოც ელაოდ ასობ ზესკანას თუ გვალჯემოც ელაოდ ედა ოდახედის თუ გვალჯემოც ელაოდ ასობ ზესკანას თ�
გამახარებ შემიდან ახლა შეს ვისუხეით ჩემოთ გვირო ხალაგო და უზაზგანას მარებ შემ სიმღელახა სიმ�
მინამ ულისა სიმღელახა სიმღელახა და სიმფერივან დამვან მხერებებ
ჩემი დელავი სიმხერას უდის, სერცის გიდეზე გიამოს დეს.
ჩემი გავათი გავათი უფის, სადაც ბევი და განადეს მზე.
ჩემი ხელავი დერგიმდე მარინ, აი მომანადრებ ბიურ ანგეს.
და არ გავრომს გავფულ გიშსამას, ერედ ვესმავ სარდაჯანეს.
ჩემი თელა ვისით ვერას უნდის, ზესის გიდეს ერგია მომს გერეს.
ჩემი კალაკი კალაკი უნდის, სარაც გერმი განანაწევსზე.
ჩემი კელმა ბიბედის ებარი აი მომანად რესთიურ ანგეს.
დაარ დავრომ სანხურდ იშნაბას, ერე მეს მაზარ დაშანტევს.
ერე მეს მაზარ დაშანტევს.
შენთვის მღერი ჩემოთ ქაბილო ქალაქო, და ამბულსაც განაცვალებ შემრი.
სი მღერახა, სი მღერახა, შემრი.
სი მღერახა, სი მღერახა.