Mae afon sy'n groiw a gloiw a glan, a bal ma na ddwy der a chai der o'i chan.
O corbwll fel drif i ddamsgannau'r coet hnoi, o brudau pelydrau mewn gwydrau yn gwae.
Aethonau gan lomni yn cadlu'n gŵr, yma i abertau fi er myri a môr.
Er dod o gors caron, mae'n llarpio'n y llait, mae'n llamiw glendid, gwedd newid ar noit.
Ar ôl pasio'r llamwyd, a theged ei ddŵr, ond hen llan sy'n esti, mae'n darlun i'r dŵr.
Y tog rai ady'r cennar sy'n darad drwy'r bro, ond fawch i mi deulu llantysul bob tro.
Aethonau gan lomni yn cadlu'n gŵr, yma i abertau fi er myri a môr.
Y tog rai ady'r cennar sy'n darad drwy'r bro, ond fawch i mi deulu llantysul bob tro.
A choc bydd coch bonddi yn llamu neu llu, blwch deulu llantysul i wylbertau mi.
Ar ba sawl blaen llunin, caeth siwyn yn saig, a'r sir yn rhaid troi'w chlawgrot yn y graig.
Sal sa mon a fachwyd, gwaraewyd i'r mwyd, yn fedog bwll henrych a chybraedd yn llwyd.
A sawl brith i lleon, fi'n ffustio'n rhyffol, a chrydd y cyflychwr a'r ddŵr bwll y ddŵr.
Y tog rai ady'r cennar sy'n darad drwy'r bro, ond fawch i mi deulu llantysul bob tro.
Y tog rai ady'r cennar sy'n darad drwy'r bro, a choc bydd coch bonddi yn rhaid troi'w chlawgrot yn y graig.

O'r bore tra'r thurion, hyd i'n ond rinchau,
Rwy'n drosodd mynd y diwedd i'n duedd i'n dau.
Pysgota tan fangoed a glasgoed y glif,
A dal i Pysgota ar nos ar y bryn.
A phas ar gyfreinach, cyfeillach a fi,
Ar bilpit o Greigan a dorlampwr di.
Ffydd hafael gen weirin, caredig dy ryw,
Llaent gawm i'n dau eto o hafael i fyw.
Os bydd i dy hunan wrth gwrdd i'w lachwedd,
Un os o'n achlywed sŵn rŵan o'r llai den,
Na gofnaf y ffin iddo'n ffithro drwy'r glw,
Oerth i paratwr sydau i fi am dro.