We zitten samen in de kamer
en de stereo staat zacht.
Ik kan het bijna niet geloven.
Hierop heb ik zo lang gewacht.
Niemand in huis, de deur op slot.
Mijn avond kan niet meer kapot.
Susanne, Susanne,
Susanne, ik ben stafelgek op jou.
Ik leg mijn arm om haar schouder,
streel haar zachtjes door haar haar.
Ik kan het bijna niet geloven.
Voorzichtig kussen wij elkaar.
En opeens gaat de telefoon.
En een vriendelijke stem aan de andere kant van de lijn.
Verder zullen ze zich voortverkeerd verbonden zijn.
En ik denk bij mezelf waarom nu,
waarom ik waar,
waar,
waar,
waarom?
Susanne,
Susanne,
Susanne,
ik ben stafelgek op jou.
Susanne,
Susanne,
Susanne, ik ben stafelgek op jou.
Ga maar weer opnieuw beginnen.
Zoen haar teder in haar nek.
Maar de hartstof is verdwenen.
En ze reageert zo gek.
Ze vraagt of er nog cola is.
En ik denk nu is het mis.
Susanne,
Susanne,
Susanne, ik ben stafelgek op jou.
We
zitten nog steeds in die kamer.
Met de stereo op tien.
Zal nu wel niet meer gebeuren.
Dus ik hou het voor gezien.
Ze zegt ik denk dat ik maar ga.
Ze zegt tot ziens.
En ik zeg ja.
Ajj,
scare!
O, it's great!
ik, o, j...