Pəncərəmi yaxşdır indi,
Mən deyirdim, ulduzlar söndü.
Hər ərat sənə quban,
Gəldin, çıxdın taliyyimə sən, sən.
Sən mənim küm səmalardan indim,
Ümidümün qapısını böydüm.
Hər ərat sənə quban,
Nə olardı, nə olardı, olmazsaydın sən.
İlk dəfnə görüşdə sən demişdin,
Necələrə olardıq vəxtiyat.
Bu gecikmiş kismətlə bax indi,
Hər zamanın öz taliyi var.
İlk dəfnə görüşdə sən demişdin,
Necələrə olardıq vəxtiyat.
Bu gecikmiş kismətlə bax indi,
Hər zamanın öz taliyi var.
Mən yolunu gözləyirdim, necə,
Behribandır mənə gündüz gecə.
Hər an məsələ quban,
Nə yaxşı ki sən mənimlə sən.
Bir biləydin, nə xoşbəxtəm indi,
Bütün aləm dünyam nura döndü.
Hər an məsələ quban,
Nə olardı, nə olardıq, olmazsaydın sən.
İlk dəfnə görüşdə sən demişdin,
Necələrə olardıq vəxtiyat.
Bu gecikmiş kismətlə bax indi,
Hər zamanın öz taliyi var.
İlk dəfnə görüşdə sən demişdin,
Necələrə olardıq vəxtiyat.
Bu gecikmiş kismətlə bax indi,
Hər zamanın öz taliyi var.
Ana qəlbi məhbəbsə dolu,
Onlar mənim gözlərimin duru.
Hər an məsələ quban,
Nə olardı, nə olardıq,
olmazsaydın sən.
İlk dəfə görüşdə sən demişdin,
Necələrə olaqdıq bəxtiyar,
Bu gecikmiş qismət mə bax indi.
Hər zamanın öz tarixi var,
An,
an, an, həy, həy, həy.
Həm,
həm, həm,
həm, həm.
Sənə qurban.