Սիրությունված հրաշկ որ էր,
կարոտանքի խորում ձոր էր,
թողգամ
ձեր դեմխոնար չոք էմ,
ձեզ գլուխտամ
երկր պակ էմ,
լույսին ասեմ արի մեջ դուր,
խույսին ասեմ մնա արդում,
խեղջի զրդից հուշեհանեմ,
բարու աչկից ամբվանեմ,
արեւի մոտ գնամ ես հյուշ,
շոյ եմ նրավարձերը հուշ,
հող մերնարն եմ խպեմ գարին,
ձիածան ներկախ եմ սարին.
Իմ սրտի հետ դաշինք գնքեմ,
խելոքանամ չբրնըք եմ, բոլորի
հետ մտեր մանամ,
դարնամ լույսի
ու հացի համ.
լույսին ասեմ արի մեր տուն,
հույսին ասեմ մնա արդուն,
խղջի
սրտից հուշը հանեմ,
բարու աչկից ամբվանեմ.
Արեւի մոտ գնամ ես հյուշ,
շոյեմ նրավ արսերը հուշ,
հող մեր նարնեմ խպեմ կարին,
ծիացան ներկախ եմ սարին.
Արեւի մոտ գնամ ես հյուշ,
շոյեմ նրավ
արսերը հուշ,
հող մեր նարնեմ խպեմ կարին,
ծիացան ներկախ եմ սարին.
Միայն սիրով գյանքում այրվեմ,
Միայն երկով առավ արվեմ.
Հող մեր նարնեմ խպեմ կարին,
ծիացան ներկախ եմ սարին.
Արեւի մոտ գնամ ես հյուշ,
շոյեմ նրավ արսերը հուշ,
Հող մեր նարնեմ խպեմ կարին,
ծիացան ներկախ եմ սարին.
Արեւի մոտ գնամ ես հյուշ,
շոյեմ նրավ
արսերը հուշ,
Հող մեր նարնեմ խպեմ կարին,
ծիացան ներկախ եմ սարին.
Միայն սիրով կյանքում այրվեմ,
Միայն երկով հրավարվեմ.
