แ
ค่พูดเท่านั้น
แค่แสดงอุกการ
บอกว่ารักว่าเป็นห่วงใหญ่
ทั้งๆที่เหมือนจะง่าย
แต่มันไม่ง่ายอย่างนั้น
โลกส่วนตัวนิดหน่อย มันสร้างกําแพงให้คอยมากัน
แค่เอื้อมมือเท่านั้น กลับเหมือนว่ามันแสนไกล
ไม่ใช่ไม่รัก
แม่คงรู้ว่ารัก
สิ่งชีวิตของลูกคนนี้ มิสัยที่ไม่ค่อยดี แม่คงจะพอเข้าใจ
มันต้องมีสักครั้ง ความรักจะพังกําแพงไปได้
แม่ยังรอใช่ไหม ก็หวังว่าคงไม่นาน
อยากให้วาวตา แทนทุกคํารักข้างใน
เมื่อบอกในใจ
แม่ได้ยินเสียงนั้น
อยากให้รู้จังเลย
ว่ามีใครไม่รักกัน
ลูกก็รอวันนั้น วันที่กล้าพูดคําว่ารัก
ยังไม่อ้ายใคร
ไม่ใช่ไม่ทํา
ก็ยังพยายาม
อยากเป็นลูกที่เป็นดังใจ
ถึงรู้ว่ามันง่าย
จะเปลี่ยนตัวเองอย่างนั้น
ทําให้ไหว ให้แม่ภูมิใจกว่านี้สักวัน
กี่กําแพงที่ควาง ก็ไม่มีทางกันใจ
อยากให้วาวตา แทนทุกคํารักข้างใน
เมื่อบอกในใจ
แม่ได้ยินเสียงนั้น
อยากให้รู้จังเลย ว่ามีใครไม่รักกัน ลูกก็รอวันนั้
น วันที่กล้าพูดคําว่ารัก
ยังไม่อ้ายใคร
อยากให้วาวตา แทนทุกคํารักข้างใน
เมื่อบอกในใจ แม่ได้ยินเสียงนั้น
อยากให้รู้จังเลย ว่ามีใครไม่รักกัน ล
ูกก็รอวันนั้น วันที่กล้าพูดคําว่ารัก
อย
ากให้วาวตา แทนทุกคํารักข้างใน เมื่อบอกในใจ แม่ได้ยินเสียงนั้น
อย
ากให้รู้จังเลย ว่ามีใครไม่รักกัน ลูกก็รอวันนั้น วันที่กล้าพูดคําว่ารัก
