วงฟ้าควางกลางน้ําเรือลํานอยล่องไป
ลอยล่องไปล่องไปถอยไปถอยทางจิน
จินแผ่นดินธินฐานตัวเอง
โดนละเลงสงครามเสียจนสิ้นแผ่นดิน
วงฟ้าควางทางฝันชีวันนั้นมืดหมน
ทนทุกๆๆ ทนสู้ๆ ต่อไป
ใครทางไกลสุดสายตา
ลอยล่องในหน้าวาถึงคลาไรแผ่นดิน
ดินถินเดิมนุกร้อนดังไฟแผ่เผา
ฝืนสุมเต้าเจ้าคงเจ้าเคยยักษ์ใสเต้า
คลาวผู้คนบนพื้นดินเดิมปากมอง
ใหญ่ไม่มองไม่เคยเหลี้ยวแลเห็นแก่ตัว
กินมีเหลือเพื่อแผ่กันวันนั้น วันนี้คงไม่ต้องลองเหลือ
เหลื
อจิ้มเกลือเหลือเพียงเหลือลองมา
มาเข้ามาเข้ามาแรพฟูจิ
วงฟ้ากวางกลางน้ําเรือลําน้อยลองมา
มาเข้ามาเข้ามาเข้ามาหาแผ่นดิน
ดินชิ้นนี้ดีน้ําตา
มีเหลือวันเวลาถ้ามาเพื่อดับไฟ
แผ่เผา
ฝืนสุมเตาเจ้าคงเจ้าเคยยัดใสเตา
แล้วผู้คนบนพื้นดินเดิมปากมองใหญ่ไม่มองไม่เคยเหลี้ยวแลเห็นแก่ตัว
กินมีเหลือเพื่อแผ่กันวันนั้น วันนี้คงไม่ต้องลองเหลือ
ลองมามาเข้ามาเข้ามาแรพฟูจิ
