Πήγα σε πατρίδα που ήταν μακριά
Βίδα ξεχασμένα του κόσμου παιδιά πως πονώ
Κι
όταν
τραγουδούσα του πόνου σκοπό και ζούσα
να παλεύω με αυτά που αγαπώ φυλαχτό
Μα ο ουρανός είναι
γκρίζος εκεί
δεν μυρίζει γαλάζιο η βροχή
δεν χορεύει τα δύο η ψυχή δεν ξέρει
Και
ξαναζω στην παλιά γειτονιά στο ρημάρι μου το μπηρέα
Φώτα κοκκίνη αγάπη φωτιά η καρδιά στο μπηρέα
Πήγα
κι η αλήθεια μου ζούσε μακριά κρυμμένη μυστική κρατούσα βαθιά μύτηλες
Κι
όταν
περπατούσα σε ξένες τεριές θυμόμου
μια θάλασσα κύματα ευχές μη μου κλαις
Μα ο ουρανός είναι
γκρίζος εκεί δεν
μυρίζει γαλάζιο η βροχή
δεν χορεύει τα δύο η ψυχή δεν ξέρει
Και ξαναζω στην παλιά γειτονιά στο
ρημάρι μου το μπηρέα Φώτα κοκκίνη αγάπη
φωτιά η καρδιά στο μπηρέα
Φώτα κοκκίνη αγάπη
φωτιά η καρδιά
στο μπηρέα