สายฝนปล่อยปลายเมื่อตอนใกล้ใกล้หนึ่ง
ตื่นห่างคลามเสียงมือหง่ํา
ฝนตกพร่ําจนน้ําเจิงโน
ขกเขียดสุขใจเสียงมันเพลียกหาคู่ครอง
หนุ่มหน้าเฝ้าดอดตามน้อง
ลอบมองน้องนางกลางทึ่ง
ชมน้องสะครานเด็นในบ้านป่า
หวั่นใจดันบ้านา
ลอบตามาซ่อนอยู่ที่สุยสุด
แอบชมโชงงาเล่นน้ําหวากหวามโหกตุ
บาดใจเต้าใส่ผ่าถุง
จะรุงเลวองนงงา
เกี่ยวแก้วตา
ด้วยแขนแทนถ้อยลําพัน
เสียงแทนยังสั่น
หวั่นไหวไม่ได้โความ
หัวใจประมาณ
มิกลาคิดทุนจะล้วนลาม
หมอกแค้นแห่งแดนสยาม
เล่งสาวามเข้าชั่งน้ํานา
สายฝนปล่อยปลายเมื่อตอนใกล้คัน
เสียงกรองพระคังเผือนยาม
เริ่มคําพระจําปัญศา
เสร็จหน้าปีนี้
พี่จังมาขอแก้วตา
ตกลงหรือเปล่าเถอะจ้า
นางฟ้าบ้านหน้าของพี่
สายฝนปล่อยปลายเมื่อตอนใกล้คัน
เสียงกรองพระคังเผือนยาม
เริ่มคําพระจําปัญศา
เสร็จหน้าปีนี้
สายฝนปล่อยปล่ายเมื่อตอนใกล้คัง

เสร็จหน้าปีนี้
พี่จังมาขอแก้วตา
ตกลงหรือเปล่าเถอะจ้า
นางฟ้าบ้านหน้าของพี่
สายฝนปล่อยปล่อยปล่อยคัง