Nhạc sĩ: Mateos Nps, Ortiz | Lời: Astathes
Lời đăng bởi: 86_15635588878_1671185229650
Κάτσε να ανάψω ένα τσιγάρο πρώτα.
Γιατί έχω καλύτερη ανάσα όταν καπνίζουν.
Ω, βρε στυκά, απόλυτη σέστη.
Κοίτα μέσα από τα μάτια μου, έλα κοντά μου.
Μπάτσοι κόβουν βόλτες πάνω στη θέντρο ποτάμου.
Τόσο καιρό έλεγα πως ήτανε η σειρά τους.
Όμως τώρα η σειρά μου.
Όλοι ζουν και κλαιγόνται μέσα σε ένα δράμα.
Τα μπαρμπάτια παίζουν τα βλήπαν από την τάμα.
Δεν έχουμε να κάνουμε με τρομοκρατική οργάνωση.
Μα πάντα ρίχνω βόμπεσα να μουνω σώμα.
Κι άμα θέλω να το κάνω δεν θα σε ρωτήσω.
Εύκολα θα ερωτευτε, εύκολα θα σε μισήσω.
Κι άμα βάλω το κεφάλι μου μέσα στη λάσπη.
Μόνος μου θα κολλει πίσω σε κινούμενη άμμο.
Πάνω απ' ατφίζεις πίνεις κι όλο λες από μέσα σου δώσ' του.
Πως βρέθηκες πρωί μες στην κουζίνα ενός αγνός του.
Ψάχνεις μες στις τσέπες τα κλειδιά το κινητό σου.
Δεν ζούμε σε ταινία άμα βλέπω το θάνατο.
Κι έρχονται μαζί όλοι για την τελετή.
Στην τουλάπα μου μαζεύτηκαν οι σκελετή.
Τόσο ασταθές κι άλλοι τόσο σταθεροί.
Η μύτη απ' το μολύβι μου ήταν πάντα μυτερή.
Κι όσες και αν έγινες προβολές πάλι σε κόβει.
Στην ψυχή μου μέσα δυο χαρές και δέκα φόβοι.
Μέσα απ' τα μάτια μου κοίτα.
Στη γόνη μη γυμούις εις στήρα.
Τι παίζεις στο δρόμο το ξέρω απ' έξω πως ξέρω και την αλφαβήτα.
Με λένε ασταθές απ' τις εφηβικές.
Υπογείες που μέρες πριν γίνουν εμπορικές.
Σταλαδάδηκα πριν δέκα πέντε χρόνια βράδυ.
Με δέκα άτομα και τον Μιχάλη Αντώνιάδη.
Όλοι το γνωρίζουν δίνω πόνο άβο σπόρος.
Η πρότασή μου δεν θα αρέσει να σύμφωρος ώρος.
Πατήσες την προπόνηση πονάς το σώμα σου αφού
πονάει η καρδιά σου η ψυχή και ο κεφαλός σου.
Δεν πήγανε καλά πάλι οι οικονομίες.
Δυο δουλειές απασχολούν μαζί και υπερορίες.
Ωρίες σε φωνάζεις και σε πιάνουν οι στελίες.
Το κενό δεν γεμίζονται με τους αστερίες.
Δε γράφω με σπίτς,
μα του προκύπτω ο αποστολέας για κάθε παραλήπτη.
Ποιος επιβεβαίνει και ποιος απορρίπτει.
Της εγεμίζει και της εκαλύπτει.
Είσαι της ψυχής, είσαι αρέσιτο κρέας.
Δεν μιλάς πολύ, είσαι η ψυχή της παρέας.
Κι εγώ έναν τρελό που το βράδυ άμα αυγώ
δεν το ζώσαν Γρηγόρης, μα το ζώσαν Αντρέας.
Μέσα απ' τα μάτια μου γύρα
η οπτική κλεμμένο αναπτύρα.
Κάποιοι φωνάζουνε για όσα κάνουνε,
μα μπαίνω με σιγαστήρα.
Μέσα απ' τα μάτια μου κοίτα
στη γόνη μη γη μου είσαι στήρα.
Τι παίζει στο δρόμο το ξέρω απ' έξω όπως ξέρω γιατί είναι αλφαβήτα.