Je leeft maar heel kort,
maar een enkele keer
En als je straks anders wilt, kun je niet meer
Mens durf te leven
Vraag niet elke dag van je kort te bestaan
Hoe hebben mijn pa en mijn grootpa gedaan?
Hoe doet er mijn neef en hoe doet er mijn vriend?
En wie weet hoeofdat nou mijn buurman weer vindt?
En wat heeft het fatsoen voor geschreven?
Mens durf te leven!
De mensen bepalen de kleur van je das,
de vorm van je hoed en de snit van je jas
En van je leven!
Ze wijzen de paadjes waar langs je mag gaan En roepen o foei!
Als je even blijft staan Ze kiezen je toekomst en kiezen je werk
Ze zoeken een kroeg voor je uit en een
kerk En wat je aan de armen moet geven
Mens is dat leven!
De mensen ze schrijven je leefregels voor
Ze geven je raad en ze roepen in koor
Zo moet je leven!
Met die mag je omgaan,
maar die is te min Met die moet je trouwen,
al heb je geen zin
En daar moet je wonen, dat eist je fatsoen
En je wordt genegeerd als je het anders zou doen
Alsof je iets ergs had misdreven Mens is dat leven!
Het
leven is heerlijk,
het leven is mooi Maar vlieg uit in
de lucht en kruip niet in een kooi
Mens durf te leven!
Je kop in de hoogte, je neus in de wind
En lappen je laars hoe een ander het vindt Hou een hart vol van
warmte en van liefde in je borst Maar wees op je vierkante meter
een vorst Wat je zoekt kan geen ander je geven Mens durf te leven!