மதுரப்பாரி நேழிந்தே மாணி முட்டத்து
கொளிலங்கும் நசிமாயன் ஹுசுணுள் ஜமால
மிசுரென்ன நாட்டில் இன்னும் வந்த பூமுத்து
சிருப்பத்தில் ஒருமிச்சு களிச்சிரியாலே
பல விதமில் நாம் புஸ்ருதிகளாலே
ஒருமிச்சு களிஞ்சுள்ள நினவுகளாலே
ஆரம்பப் பூவே நானும் கீனாவு கண்டு
ஒன்னிச்சு வாழால் உள்ளில் கோதியும் பூம்பு
அன்னின்னி
களியாக்கிச் சிரிச்சோனல்லே
அரியா!
அரியா!
அரியா!
விணங்கும் போல பாணான் மொஞ்சுள்ள நோட்டம்
இம்பப் பூன சீமா நீ என்னே மொஞ்சத்தி
இனியொட்டும் வைகாதே நீ என்னே மணவாட்டி
மிசுரின்ன நாட்டில் இன்னும் வந்த பூமுத்து
வினேழின்னே மணி முட்டத்து
உளிலங்கும் நேசிமா என்னும் சுனுள்ஜமால
மாமலா நாட்டில் நின்னு பறந்து
பூன் கரலே நான் மிசுரில் சென்னு
எங்கிலும் ஓர்மையில் நின்சிரியானு
சிரி தோகும் நேரத்தென்னே நசீமக் குட்டி
பதினாலின் ஓளி உள்ள கானக கட்டி
முந்தாசும் ஷாஜஹானும் லைலையும் கைசும்
மதுரப்பதி நேழின்னே மானி முட்டத்து
உளிலங்கும் நேசிமா என்னும் சுனுள்ஜமால
மிசுரின்ன நாட்டில் இன்னும் வந்த பூமுத்து