ธรรมดา ธรรมดา
เธอเอาอะไร เอาไปเลย เอาไปฉันไม่เคยห่วง
แต่อย่าทํามาโล่ง จับใจ จับตรง
แกร่งฉันทําไม ทํามาเป็นเดินคว stagn
ให้ฉันห่วง ฉันไม่เข้าใจ
เธอจะเป็นยังไง จะไปกับใครฉันไม่เคยห่วง
เธอจะไปเดินโคจานลง หลอกใครฉันไม่เคยว่า
เธอจะเป็นจะตาย จะรักกับใคร ยังไงบ้างฉันไม่เคยร่วง
เพราะฉันนั้นรักเธอ เพราะฉันนั้นหลง
เธอจริงต้องพร้อมเพลิงเสียคน
พอกันที่เธอ พอกันที่เธอนะ
งอทําไมกันนะ ไม่เป็นเธอเคยมาหา
งอไปก็ไร้ค่า
งองเธอเหมือนอยากเหมือนก็ไม่ต้องมองมา
ไม่มีปัญหา ฉันไม่กล้ากับใจ
งอเธอเกินพอแล้ว ไม่ว่าเธอรอเป็นแถว
งอเธอโบกันใหญ่ พอกันที่ขอหลายใจ
งอทําไม งอทําไม งอทําไม ง้อยเจ็บใจ
ยิ้ม ยิ้ม...
เธอเอาอะไร เอาไปเลย เอาไป
ฉันไม่เคยห่วง
แต่อย่าทํามาโล่ง
เจ็บใจเจ็บส่วง
แกล้งฉันทําไม ทํามาเป็นเดินขวม
ให้ฉันห่วง ฉันไม่เข้าใจ
เธอจะเป็นยังไง
จะไปกับใคร ฉันไม่เคยห่วง
เธอจะไปเดินของ
จะลงหลอกใคร ฉันไม่เคยว่า
เธอจะเป็นจะตาย จะรักกับใคร
ยังไงที่ไหนฉันไม่เคยรู้
เพราะฉันนั้นรักเธอ เพราะฉันนั้นหลงเธอ
จริงต้องพร่ําเพลิงเสียคน
พอกันที่เธอ พอกันที่เธอนะ
งอทําไมกันนะ ไม่เห็นเธอเคยมาหา
งอไปก็เลยค่ะ
มองเธอเหมือนอยากเหมือนก็ไม่ต้องมองมา
ไม่มีปัญหาฉันไม่กล้าตัดใจ
งอเธอเกินพอและที่งอเธอรอบเป็นแท้ว
งอเธอโอ้ ขันใหญ่
พอกันที่ขนหลายใจ
งอทําไมๆๆๆๆๆๆ เง่าให้เจ็บใจ
งอทําไมกันนะ ไม่เห็นเธอเคยมาหา
งอไปก็เลยค่ะ
ก็เลยค่ะ
มองเธอเหมือนอยากเหมือนก็ไม่ต้องมองมา
ไม่มีปัญหาฉันไม่กล้าตัดใจ
งอเธอเกินพอแล้ว
งอเธอรอบเป็นแถว
งอเธอโอเคันใหญ่
ขอตามที่ขอหลายใจ
งอทําไม งอทําไม งอทําไม งอให้เจ็บใจ
งอทําไม งอทําไม งอทําไม งอให้เจ็บใจ