Raugnis vað í klættagjá,
kaldnir er hrannóttu á
verðumarta meini.
Fyrir lagur fagur hann,
hrefinn efi drefur hann,
höndan stórum steini.
Allt er frosið út í góðr,
ekkert hæst við strandum or,
svengdum etti mínar,
ef að húsum heimlið fer heima.
Frakkur bannar mér, sættur sotma tína.
Ásér krömmi í því stjel,
eittni brindi gottinn vel,
flauður fjalla jótum, lítur yfir byggð og bú,
á bæjum fer en vatna hjú, veiðar vangum skjótum.
Sálaður á síðu lá, sögður feitur gardi hjá,
fyrirnum frá rá velði,
krúng-krúng napnar góðmi hér,
krúng-krúng því á spúinn er í krássa á köldus velði.
12:29
03:40
06:15
02:57
