คืนนั้นมานาน เรียนพ้นวนผ่านแรมเป แต่ฉันยังจําระตรี ให้ตัวฉันมีความรัก
ความฟังใจ อยู่ริมฟังน้ํา น่ารักเพียงอุ่นอุ่นไอ
ชิ้นช่องดาวเปล่าพรางใส จังสุขสดใส ทางเวอาง
เคยเปรียบภังเผิน ดาวเชยท้องฟ้า แนวฝังนั้นโอบภาระ
ดูดสัญญา ว่ารักชน คําพูดข้อนาน หัวใจฉันดังต้องมน
มั่นคล้ายเคลือไปเฉาะกล จึงช้ําตน จนร้องหาย
ความหลังอย่างเตือน ดูเหมือนคนพรอบลมใจ
จูบนั้นมันเต็มส่วงใด ฝากห้ามรักใครอีกไปนิรอัน
ท่อยังหวับวิว กลัวริว กลัวร้อยจูบร้าน
เห็นร้อยคอยเตือนจิตฉัน แต่เกรงจูบนั้นมันร้าย
แต่จูบคุณยัง ดังลมรําเผย
ลมจูบห้วนกับดั่งเคย ไม่ละเลยลืมฉันไป
จูบคุณคืนนี้ น้าวในฤดีเตียงเดย
เป็นเพราะฉันทําเหยื่อเยย คืนนั้นได้เหนื่อยรถจูบ
