افسوس افسوس
ارمان
ارمان دے
اخ دمگزم
خوراک امراشوہ
درانہ لال شوید مرد پہ خوبود خور جانے
یاواز پرید خون دے جن پلارز خور جانے
بیل تا خون دے زندگی نشتا خوگے خور جانے
زن سر یو دیوڑی دے جن تولی مزیف خور جانے
بیل تا کو رات نم گڑے خکاری سوکنما
مورمے ہم ڈی رات بخڑے خکاری سوکنما
تو ماتا گرانا لہر چاوے پہ ما گرانے خورے
تو خوزماد جنخ کلاوے پہ ما گرانے خورے
بیل تا جنکاو لین شمزین دا گی گران دا
دا مور جنا خود برداشت ندا بخی گران دا
باس پو دروگ دروگ پلزر تاز دا داوار کون
مور تا خوگے خوگے کسی کرم دا لا ساوار کون
گانی پیات کمی تہار وقت زیرا زی فور جانے
زن سر یو دیوڑی دے جن تولی مزیف خور جانے
خور خو کلاوے دا کور خور خو بیر ناپ کور کے
دا کور اس خون نوی چھ خور نوی دے چا پہ کور کے
بے خوراورور سنگ جوان دون کوئی حیرانی مور تا
برد چا سنگا بسکون کوئی حیرانی مور تا
ایکر کم چ دا خورورور ساج بریشتاوی
دا مین دا کاسو مر پا کوئی خوگاریشتاوی
باسو مرزکلو جدا سر مرگی پ جوان دون یا
خدی صبر راک لے ورک میں دے کرانو سکون
خم بد مکن پ زنگی زنے زنے خور جانے
زن سر یو دے وڑی دے جن تولی مزیف خور جانے
سمر ایواز زن تگشی پ دنیا پاتیم
نمے خورشتا نورو لرما یک تنہا پاتیم
دا اللہ شکر دے پ کور کے او نمت لرما
مورا سرمی دا پ سنگ کی دا جنت لرما
ہی ربن شیطر لیمان اپ دنیا خور جانے
مخسل مخزوم قوم ہر وقت در تدوہ خور جانے
کہا ہر صوز پ زنگی کلک مو پ صبر خورے
مخسل مخزوم دے زیاد جڑ لی ستاپ قبر خورے
ستاپ مرگی میلخ لے او اتے نارے خور جانے
زن سر یو دیوڑی دا جنتولی مزیف خور جانے
درانہ لار شوید مرگ پ خوبو دے خور جانے
یواز برید خون دا جنت پ لارز خور جانے
بیل تا خون دا زندگی نشتا خوگے خور جانے
زن سر یو دیوڑی دا جنتولی مزیف خور جانے