Υπότιτλοι AUTHORWAVE
Ο χρόνος ξεκινάει, το μπάσο δε βαράει
Στον ρυθμό, εμείς μπαίνουμε και η ζωή ολοκυλάει
Δυνατά θα τους το πούμε, να πάνε γαμηθούνε
Στα γονατά δεν ζούμε, όσο και αν το προσπαθούν
Έλα πάμε αδερφέ μου σε μια θέα να τα πιούμε
Εμείς να ξεχαστούμε και στα αιχεία να ηχούνε
Αντιβασιστικά κομμάτια δυνατά
Να τα φροντοφωνάζουν, να ακουστούν μακριά
Η εποχή αυτή που ζούμε δεν μας θέλει για πολλά
Έρχατε στην καλύτερα να μην μιλήσω για σκλαβιά
Ας μην πω για ανθρωπιά, ψυχρατικά
Αλλά απ' τα στήθια μου δε βγάζω την καρδιά μου που χτυπά
Γιατί χτυπάει δυνατά και εγώ ίδιος παραμένω
Το ίδιο ανήσυχο παιδί που ακόμα περιμένω
Το μέλλον το λαμπρώ, που το τάξαν πριν καιρό
Brain drain μονοακούω κι όλο το ίδιο σκηνικό
Ευρωπαίοι στη θεωρία, μα στην πράξη ούτε μια
Κι ούτε μια ευκαιρία σε σένα νεανία
Δυστυχώς η κοινωνία τα έχει δώσει τα ενία
Τη σύγκρουση αυτή έγραψε και συγκοιτάς με απορία
Απ' το δικό της το συνάφι μην περιμένεις κάποια μάχη
Αυτός που υπογράφει μόνο στις πλάτες βάζει πάθη
Τα φορτωνόμαστε εμείς κι από εδώ και στο εξής
Τα πολεμούμε για το μέλλον δεν μας βαστάει πια κανείς
Μα μόνο το μυαλό που το προσπαθούν από καιρό
Να το ελέγξουν και δεν τους βγαίνει κι όλοι σπάζονται γι' αυτό
Όσο ελεύθερο είναι αυτό, ελπίδα θα υπάρχει
Εσύ ο τέλος αυτό θα έχει, ο Νοξ το υπογράφει
Κάθε σήμερα ξυπνάμε μόνο κυριολεκτικά
Γιατί αντίθετα αν το πάρεις, κοιμόμαστε βαριά
Στάση με μισμένομαι και δυσκολεύει η επιβίωση
Το άγχος είναι αρρώστη και δεν υπάρχει αντιβίωση
Σχένω στάσεις στην Ελλάδα κι αν ζήσει είμαι δαπώς
Τα χέρια τα δικά σου όλες σου κρύβουνε το φως
Ο δικός σου χθεσινός εμποδίζει εαυτός
Όποιος έθελον τυφλή, δίπλα είναι τυφλός
Η κούρας φανερεί και το άγχος κυριεύει
Μια σκέψη μακαρινάτα μου το μυαλό ολοπεδεύει
Αυτό που ελοχολένει κι η καρδιά μου αναμένει
Να δει την κοινωνία ενωμένη, μονιασμένη
Μα πως να είναι και αυτοί φαίνεται αδύνατο γιατί
Όλο τροχόμαστε μεταξύ μας, ποιος θα πρωτοφανεί
Για την ποιότητα ζωής, τα κεφάλια ολομιλούν
Καταπληκτικοί τη θεωρούν, μα σε ποιο κόσμο αυτοί ζουν
Κι εσύ τι να πρωτοπιάσεις, είναι πολλές δεκιμάς
Πάνω πάνε τιμές και πιο πάνω εντάσεις
Μισθή στα δαίρεια και τα δεμένα το σκηνή ζωή
Προσπάθει να σε ονομίζει ένα παιδί
Με ρεπορτάζει, αυτοί καλύπτουν και την αλήθεια αποκρύπτουν
Ήθενε μαζί, υποστηρίζουν, μα οι πράξεις δεν συμπίπτουν
Βαστολή στις πορείες κι όλο ξυλό, δίχως αιτίες
Την αλήθεια όταν λέει, μας αποκαλούν ταραξίες
Τα ρίχνουνε στον πόλεμο για την κατάσταση αφλή
Μα τα κέρδη τους μεγάλα, δεν τους νοιάζει η σφαγή
Γιατί στο βωμό του κέλους, εδώ όλα θυσιάζονται
Σου λέω αλήθεια, αυτοί δεν σκάζονται για το χρήμα, μόνο νοιάζονται
Είμαι στο κέντρο της Αθήνας, εδώ που βράζει ο πυρήνας
Αγωνιούμαι για το πως και το αν θα βγει ο μήνας
Απλήρωτα ενίκεια, δωρεύμα στο Θεό
Κάθε μέρα πεις απ' τη μάσκα κάποιο στίχο, μουρμουρώ
Καταφύγω, εγώ βρίσκω, σ' αυτό και ηρεμώ
Τα λόγια, ξέρεις το μίσος, ένα μικρόφωνο άνοιχτο
Κάποια αδέρφια από κάτω με κοιτάν με υπερηφάνεια
Μα το ίδιο δεν θα νιώσω, άμα μείνουν στην αδράνεια
Ξυπνήστε, γιατί μας κλέβουν τη ζωή
Την αξία μας καθορίζει ο αριθμός και το χαρτί
Κάθε μέρα, κάθε σήμερα, πολεμάμε να σωθεί
Και ποιος μας κάνει τη στραβή, να πάει να γαμηθεί
Κάθε σήμερα ξυπνάμε μόνο κυριολεκτικά
Γιατί αντίθετα αν το πάρεις, κοιμόμαστε βαριά
Στάση με μισπαίνουμε και δυσκολεύει η επιβίωση
Το άγχος είναι αρρώστια και δεν υπάρχει αντιβίωση
Σχένω στάσεις στην Ελλάδα κι αζησέ, είμαι δαπώς
Τα χέρια τα δικά σου όλες σου κρύβουνε το φως
Ο δικός σου χθεσινός σε εμποδίζει εαυτός
Όποιος έθελον τυφλή, δίπλα είναι τυφλός