Ε, λοιπόν, ναι, κάτι σαν τελειωμένο πλάνο
Για μεγάλ' business, ε, λοιπόν, ναι, ναι
Περιμένουνε να χωθώ, περιμένω να βρω τρόπο για πάτα να ξεχαστώ
Μπήκα στη μάγκη δίχως δουλειό μου και σκοπό, αλλά κατάλαβα στο τέλος πως γεννήθηκα γι' αυτό
Χαμένη ουσία, όλοι τεμαχισμένοι και τοποθετημένοι σε παράδεισενια τοπία
Δε μονάζ που τη γαλήνη ερωτεύτηκε, κάποιο λάθος θα έγινε στην πορεία
Ένας για όλους, όλοι για τον τίποτα, ζω ένσιν το μέα σαν εξελεκτή τα αρχήτητα
Κομήτες που περνάνε τη στρατόσφαιρα με μη βέλια και πόνο από τα μάτια σου αυξάνε τη βαρύτητα
Ποιο φαινόμενο θυμίζει το απόλυτο καταστροφικό μυαλό έξω από σελίδες νεκρονόμικων
Σκέψεις ανάκοχης δεν χωράνε σε πόλεμο, δεν ζω στη γη είμαι χαμένος σε ένα όνειρο
Πριγκίπισσά μου, το ότι θα πέθαινα για σένα πίστεψες ότι είναι στα ερατόματά μου
Σκοτώνω ό,τι αγαπώ το έχω γανόνα στην καρδιά μου, είναι ένα λάθος την προσωπικότητά μου
Στυχιωμένη προσωπικότητα, το χατσιλίκι μου οπόζερος με τα υπόνοιμα
Αποτελείται νούμερα στο κοιμικό μας κώδικα, αποτελώ πρόβλημα για την ανθρωπότητα
Εξαφανίσα όρους του σαμουράι σε ένα τέταρτο, με λεβίδα μου το μισό φέγγαρο
Το μπερδεμένο μου μυαλό είναι η πέστη, ωκαιό τον ηφαιστό και φυσότητα στην έρημο
Μαύρο φορεμένη είμαι θέλου σε καραντίνα, τα πέθαινες για μένα, τα σκότωνα για χρήμα
Ματωμένη κάθε γύρα βρίνει χρώμα στην Αθήνα, ζούμε τυπιώσεις ανατομική στη χειροστήμα
Είναι μεσάνυχτα και σκάω στο όνειρό σου, και σε βλέπω να κοιτάς τη θάλασσα από τον κρεμό
Έγινα δεμένη πέτρα γύρω απ' το λαιμό σου, σου είπα πέσε μην ανησυχείς θα έρθω και εγώ
Εγκαινώστε το γαμήμενο πλανήτη, το ταλέντο μου ακρόβατη, σε άκρα ουρανοξύστη
Όλα ή τίποτα, ύψος 10.000 πόδια, φιλότιπεύτουν χωρίς αλεξίπτοντα στην κρύπτη
Ποιος θα δοκιμάσει να με νιώσει, πριν κοίπεις σάφηδα απ' το κάστρο νύχτα στο στόμα του δράκου μέσα
Κανένας υπότις για να τη σώσεις, καμία ελπίδα στο παραμύθι σου, καύσιμο