Bu bir təşamüddür, bilmirlər.
Bunu görür mən burada deyirəm ki,
hər kəsin üreynlə Allaha bir yol gedir.
Bu yola bilganələr, özünə bilganədir.
Özünə aşmaq üçün, özünə aşmaq,
bu fəlsəfədə belədir,
yəni özündən yuxarı qaxmaq, özünü aşmaq.
Öz cismindən yuxarı qaxmaq, ruha qaxmaq.
Özünü aşmaq üçün, haqqa uğraşmaq üçün,
gərək öncə aşasan, nəfs ağaçdır dağları.
Bu iş də insanın birinci manı olan nəfstir.
Büyüyədənlardan biri deyibim, Allahım,
sən məni nəfsimlə başbaşa bıraxma,
məni nəfsimə qol eləmə.
Bu çox mühüm məsələdir.
İnsanın başına nə qədər bəla gəlirsə,
nəfstən gəlir.
İnsan nəfsini öldürüb bilsə,
yüksəlir,
mənə nüqsalır,
mənə biyatı nüqsalır, qəlbə nüqsalır, yüksəlir.
Gözümdən düşənlər üzürü istər,
menişdir dəyərlər üzünün üstə.
Çıxartmaz qabı,
əsl üzümü göstər,
əksərinin çərəyi onsuzdur dizinin üstə.
Böyük adamın səhvi də böyükdür,
böyüklük də özü böyük yüklür.
Bələmiyim,
yazır,
tərdi qoba-qoba,
qoba-qoba,
qaba-qoba,
qaba-qoba,
qaba-qoba,
qaba-qoba.
Allaha inanmır, inanır, bürcə,
geri düşüncə,
ya geri düşüncə,
sürgünə gedib,
soyuqdan üşüyüncə.
Güncəddür sözü,
yapışdır yeri düşüncə,
kitablar vəxtə,
öyrənəlif qonu elifdən.
Həriflər,
hərifləri,
həriflər,
hərifdən,
nıqslə,
dalma verir,
hərəsi bir dərəftən.
Yaxşılar su, şərəfsiz danışır şərəftən.
O bir dərəftən bu,
bu bir dərəftən o.