Zoveel onuitgesproken woorden in hun hoofd
Nog zoveel verlangens heb ik wel geleefd
Ben steeds zo bang Draag ik soms een masker dat me eigenlijk
niet past?
Ben ik alleen maar bezig met wat er wordt verwacht?
Ik wil schreeuwen,
ik wil huilen Lachen als geen ander
Voelen wat het is om mij te zijn Moet
ik nog dieper graven of juist meer terug
naar nu?
Wil thuis komen met name bij mezelf?
Hier ben ik dan,
wie ben ik dan vandaag?
Hoe meer en meer ik luister naar de stem die in mij spreekt
Laat ik me niet zo leiden door het verleden?
Ik was zo bang voor de gedachte om hier alleen te staan
Zo onvolmaakt en rauw
Maar juist door onze scheuren schijnt het
licht Ik wil schreeuwen, ik wil huilen
Lachen als geen ander Voelen wat het is om mij te zijn
Moet ik nog dieper graven of juist meer terug naar nu?
Wil thuis komen met name bij mezelf?
Hier ben ik dan, maar wie ben ik dan?
Misschien is het tijd om los te laten
Misschien zit de wijsheid in dat ik breek
En dan jank ik mezelf maar in duizend
stukken Misschien is dat wel hoe ik heel
lang heb gewacht En ik geef me over aan de beweging
Ook al zijn de golven nog zo sterk Ik wil niets meer dan voluit leven
Niks houdt me tegen Ik zal schreeuwen,
ik zal huilen
Lachen als geen ander Voelen wat het is om mij te zijn
Ik kan erop vertrouwen dat ik ontvouw
Nu ik thuis kom met name bij mezelf
Hier ben ik dan,
hier ben ik dan vandaag