Nhạc sĩ: Tunay Bozyiğit | Lời: Tunay Bozyiğit
Lời đăng bởi: 86_15635588878_1671185229650
Kaçağım,
eşkiye aşklar yaşarım durmadan,
Kaşla göz dağla uçurum arası,
konar göçerim.
Sürgünlüğümü yurtlanmaz yerleşik sevdalar,
Sığsın isterler defnelerim
küçücük saksılarına.
Yetmez dağ başlarımın teslimiyeti istenir,
Ya katliğim,
ya ihanetim.
Bilmezler bir başka yol olduğunu,
Yani ben eşkiye her yanı pusu,
Gözlerindeki dumanlı dağlara sevdam,
Zülfünde gölgeye sığınmam bundandır.
O zaman keyif çatarım silah diye sevdanın doruğuna,
Buzullar erir,
nehirler yatak değiştirir,
Sevdalarını ışıklarında yıkarlar,
Sonra da yürekleri seslerinde gürül gürül akarlar,
Çıplak suretlere dağ başları resmeder o ***,
İklim değişir,
yüzün olur.
Yüreğimden gayrisine sır vermediğim doğrudur,
Kaçaklık bu.
Hadi gel Şahrudun,
Dağlara gövde verelim,
göğsüm tahtasının altı o,
Yoksa vuracak beni hasretin biten hada,
Yakışır mı bir kaşağa eceleliyle ölmek?
Hayat dene sonsuzluk,
Karşısında bir çocuğuz,
Düşe kalka
büyürken kalkamayız bir çoğumuz.
Hayat dene sonsuzluk,
Karşısında bir çocuğuz,
Düşe kalka
büyürken kalkamayız bir çoğumuz.
Bu hayat böyle mi olur,
Düşen hep yerde mi kalır,
Gün olur belin doğrulur,
Kim olacak bellim olur.
Bu hayat böyle mi olur,
Düşen hep yerde mi kalır,
Gün olur belin doğrulur,
Kim olacak bellim olur.
Bu hayat böyle mi olur,
Düşen hep yerde mi kalır,
Gün olur belin doğrulur,
Kim olacak bellim olur.
Ama bitmez yolculuklar, Belki biraz canın yanar,
Düştüğün yerde doğrulur,
Başlar yine ilk adımlar.
Ama bitmez yolculuklar,
Belki biraz canın yanar,
Düştüğün yerde doğrulur,
Başlar yine ilk adımlar.
Bu hayat böyle mi olur,
Düşen hep yerde mi kalır,
Gün olur belin doğrulur,
Kim olacak bellim olur.
Bu hayat böyle mi olur,
Düşen hep yerde mi kalır,
Gün olur belin doğrulur,
Kim olacak bellim olur.