Ik heb je uitgeswaaid en dacht,
daar gaat mijn hele leven.
Ik heb me omgedraaid,
zodat je mijn tranen niet kon zien.
Wat ik voelde dat wist jij,
dat is altijd zo geleden.
Toch kwam het moment
dat ik je niets meer kon geven.
Ga,
misschien vind je ooit de weg terug, maar ga.
Al lijkt me dat wel erg stug, of?
Ga,
sluit je ogen en haalt je ***.
Ga en vergeet,
kijk niet meer achterom.
Eén kus dat was genoeg,
en ik zei,
ben jij niets vergeten?
En dat in nergens afsloeg,
zoals mijn onverschilligheid.
De afscheid dat doet pijn,
dus ik had het kunnen weten.
Je neemt de tijd met je mee,
die ik nooit meer zal vergeten.
Ga,
misschien vind je ooit de weg terug, maar ga.
Al lijkt me dat wel erg stug, of?
Ga,
sluit je ogen en haalt je ***.
Ga en vergeet.
Maar nu dat je werkelijk voorgoed gaat verdwijnen,
lijkt het alsof ik in het diepe val.
Je laat een leefte in me achter,
die niemand op kan vullen.
Ik zeg niets, je weet dat ik je missen zal.
Ga,
misschien vind je ooit de weg terug, maar ga.
Al lijkt me dat wel erg stug, of?
Ga,
sluit je ogen en haalt je ***.
Ga en vergeet,
kijk niet meer achterom.
Kijk niet meer achterom.
Ga.