Þein heilaga náð, ég dólfallin er, óminguð, allt mitt líf, mér þakka þér.
Þein kærleikur er, það sem bjargaði mér, blindur ég var, já, blindur, en núna ég sé.
Sér, kendur mér að verða, það er líkt og þú, kendur mér að fyrirgefa, líkt og þú.
Þú gafst mér hún, þú gafst mér trún.
Og kærleikurinn fyldi með, ég var blindur, svo blindur, en núna ég sé.
Blindur, já, blindur, en núna ég sé.
Þú mútt vakið verð mér, og ég geng með fér.
Þó ég farum til mandag, einun óta snöynd.
Þú gafst mér hún, þú gafst mér hún, þú gafst mér hún.
Þú gafst mér hún í líf.
Þú mútt vakið verð mér, og ég geng með fyrirgefa, líkt og þú.
Að munna ég gleima því, og mein glauð allt mitt líf, mun ég þakka þér.
Sér, kendur mér að verða, það er líkt og þú.
Þú gafst mér hún, þú gafst mér að fyrirgefa, líkt og þú.
Kenð og mér að fyrirgefa, líkt og þú.



Ég gef líkt og þú
Þú gafst mér úr, þú gafst mér trú
Og kærleikurinn fyldi með
Ég var blind, svo blindur
En núna ég sé
Blindur, já blindur
En núna ég sé
Sál minn er þín
Í hjarta særleikur minn er þú
Trú á líf, ég er á nú
Lengva leiðin, ég er komin heim
Þú gafst mér úr, þú gafst mér trú
Og kærleikurinn fyldi með
Þú gafst mér úr, þú gafst mér trú
Og kærleikurinn fyldi með
Ég var blindur
Svo blindur
En núna ég sé
Blindur, já blindur
En núna ég sé
Þú gafst mér úr, þú gafst mér trú