یاره در دونم من
عشق من دونم من
کاش فقط یه ثانیه
فقط یه ثانیه
من بیشتر که فکر کنیم که عشق ما هم یه عشق عادیه و دور می شدیم
از هاشیه با هم گم و گور می شدیم مثلا
کجا؟
یه جای دیگه
یه جای خلوت
یه جا زیر پونه زن نخشه باشه
اصلا که مجبور نشیم
بنهون کنیم عشق من و ما از هرگز
چه قد تورا ببینم و بشون بدم ندیدم و
چه قد تو جمع دوستامون دستاتو نگیرم
از این حال اونقد خستم روز و ماه و سال رفته از دستم
چه قد سفر کردم و هی ماه و اصل کردم و هی
جای تو تنهاییم و من بغل کردم و صد بار از تو شکستم
ولی مزقام و خودم بستم
یار دردون من رشق ممنوع من
بی ملاقاتی تو زندون خونه من
فکر تو تو سر من خونه تو تو رگ من
جاریه مثل یه روح روح تو تو تن من
ایشه من خونه یه
روح روح تو تن
که تو رو دوستاره ام که بده آزارت هدی
که میسه من روانی هوا تو داره هرچه
عشق ما هجباره
نداده چار دنیا یه کمپ دو نفره به ما بده کاره
خونه میسه از این حاله ماشینه اون
دیوارش فرشه موشه و مسته سخفه مون ستاره
من از این روزگار خستم که همین رویام شدن حضرت
یار دردون من رشق ممنوع من بی ملاقاتی تو
زندون خونه من
فکر تو تو سر من
خونه تو تو رگ من
جاریه مثل یه روح
روح تو تو تن من
یار دردون یه من
بشه دردون یه من
یار دردون یه من