Me
cuesta encontrarme comigo,
mirarme de frente e sonreír,
pero cando ocurre me animo,
e penso que pode volver a surgir,
non son suficiente, me digo,
millóns de veces antes de dormir,
e outras tantas quero peligro,
e me sinto capaz de afrontarlo,
hasta allá de tanto viaje,
quero aprovechar o baile,
pagar o peaje para disfrutar de mi.
Non te mires con detalle,
nunca e demasiado grave,
puro aprendizaje,
solo pa sobrevivir.
Cuanto has tenido que
avanzar pa non ser de nadie,
cuanto has tenido que
dejar atrás
tan incontable,
ves el final e así el principio,
tienes sentido,
non me acostumbro a percibir
de nuevo el equilibrio.
No
si me comparo non me hago un favor,
ni me permito demostrar mi valor,
non se si
he dado en el clavo o me sigo equivocando.
Hasta allá de tanto viaje,
quiero aprovechar o baile,
pagar o peaje para verme ser feliz.
Non te juzgues,
e amable,
nunca e demasiado grave,
puro aprendizaje,
solo pa sobrevivir.
Non te miras con detalle,
nunca e demasiado grave,
puro aprendizaje,
solo pa sobrevivir.
Tantos datos,
cantos malos tragos,
en a vida non face falta verlo claro.
Non pasos,
e recuperado lo perdido que he necesitado.
Tantos datos,
cantos malos tragos,
en a vida non face falta verlo claro.
Non pasos,
e recuperado lo perdido que he necesitado.
Đang Cập Nhật
Đang Cập Nhật
Đang Cập Nhật