ดึกดื่นคืนนี้ มีแสงจันทร์ เจอฉันพราวพลาย
ชื่นไม่วาย แดนฟ้าไกล แค่ไขกระจ่าง
เบื้องบนสวรรค์ นั้นแพร่วพันธุ์
ด้วยจันทร์ลอยความ แสงมือวนสว่าง รางนภาค
แต่เดือนดวงนี้ ดูยิ่งใกล้
ใกล้จนสุดในตา
ภาคปราธนา เดือนแค่ไหน
คงจะไม่มายื่น
อกเศร้าเราเอ๋ย กลายลายลาย
คล้ายเป็นกวงดวงนั้น
แล้วกลับร้างเรือน ไม่เห็นเหงา
ด้วยจนให้ร่วม แค่ไขกระจ่ sağ
เป็น jail อันดับ�ันทั้งความเหลือ

เช่น clinician เป็นการหน้าของฉัน
ฉันคงกําหนด Intelligence ที่รัก
ดื่มบนสวรรค์นั้นแพร่วพันธุ์ ด้วยจันทร์ลอยความแสงดวนสว่างพรางนภา
แต่เดือนดวงนี้ดูยิ่งไกล ไกลจนสุดในตา
หากปรารถนาเดือนแค่ไหน คงจะไม่มายืน
อกเศร้าเราเอ๋ย กุราลัยเอ๋ย หายเป็นภูมิดวงด้าน
แปลงกลับร้างเลือน ไม่เห็นเหงา
แต่เดือนดวงนี้ดูยิ่งไกล ไกลจนสุดมงในตา
หากปรารถนาเดือนแค่ไหน เราก็ได้แต่มอง
สุดเอื้อมมือซอยได้แต่ขอ
ลอยลอยมาเฮ้ยประคา
แม้มันสมปองไม่ระงา
แม้มันสมปองไม่ระงา