Ξέρω καλά πως θα σε σκότωνα, μια νύχτα με πολλά χαμόγελα
Εδώ σαν δρόμο στα χρόνια που λοχανόμουνα
Δεν εστιάζω σε σένα λοζάλιζόμουνα
Ξενέρωσα που νωρίς έζησα το ονειρευόμουνα
Έχω τα μάτια μου στη γη
Αυτή με αποκαλεί παιδί της μα ποτέ δεν ήταν εκεί
Δεν είδα κάτι να φωτίζει κι ας ανοίγουν οι ουρανοί
Δεν σε ένιωθα κοντά μου μα είμασταν πάντα μαζί
Ζούμε, ξεχνάμε, μισούμε, αγαπάμε, πετάμε
Μέρες περνάνε κι άθελα σε χαλάνε οι πουτάνες
Να μην με κρίνεις ποτέ γείτονα ρουφιάνε δεν λυπάμαι
Σε φοβίζει πιο πολύ ότι σε θυμάμαι ακόμα
Δεν ψάχνω τι να γιορτάσω
Ψάχνω λίγο να αποδράσω απ' τον κόσμο που βάψες μαύρο
Σ' αγαπάω, σε θυμάμαι και σε κράζω
Δεν αλλάζω τους ανθρώπους που έχω δίπλα μου μπάζο
Κι ίσως να σε δω καλύτερα απ' έξω
Δεν λέμε φεύγω, λέμε θα τα ξαναπούμε και τρέχω
Ίσως να σε κάνω στίχο όταν έρθω
Σε τείχο πέφτω να σε δω θέλω και νέα σου δεν έχω
Κι ίσως να σε δω καλύτερα απ' έξω
Δεν λέμε φεύγω, λέμε θα τα ξαναπούμε και τρέχω
Ίσως να σε κάνω στίχο όταν έρθω
Σε τείχο πέφτω να σε δω θέλω και νέα σου δεν έχω
Το μάτι όντου η φωτιά στάθη
Σε έναν στραπή μελάνη πέφτει μέσα στα δάση
Γιατί βαρέθηκε να ακούει η αγάπη
Όσο ανεβαίνει πέφτει κατά από ανάγκη
Ενώ γεμίζει σιωπηλά το φεγγάρι
Σε καταστρέφει μέσα του όνειρου τη ζάλη
Ίσως πεθάνει θεούς και απλώνει μελάνη
Μόνο από τη γη του πυρός με τα ξένια σάλι
Παγκυδευμένος σε ένα διάφανο δάκρυ
Να ξεδίψα σε κάποια αθμή θα στεοχάδει
Δεν το γοράει του ουρανού το σκοτιάδι
Έχει το συμπανόλο στο νου του λιμάνι
Ότι πιο σκοτεινές εγκλωβισμένος στον Άκη
Θα αφήσεις το μυστικό μονοπάτι
Σε ύπνωτιζει γλυκά και πέφτει σε ένα αρκί
Αθώς ανέγει το πέρασμα για τον Άδη
Στην παγωμένη μου γυνήθα με τους νεμονές
Και παγωμένος απ' όλες τις εποχές
Στις διαδρομές μου πεθαίνουν οι εραστές
Και θα πνίγει εις τη λιμνή με τις ευχές
Κι ίσως να σε δω καλύτερα απ' έξω
Δεν λέμε φεύγω, λέμε θα τα ξαναπούμε και τρέχω
Ίσως να σε κάνω στοίχο όταν έρθω
Σε τοίχο πέφτω να σε δω θέλω και νέα σου δεν έχω
Κι ίσως να σε δω καλύτερα απ' έξω
Δεν λέμε φεύγω, λέμε θα τα ξαναπούμε και τρέχω
Ίσως να σε κάνω στοίχο όταν έρθω
Σε τοίχο πέφτω να σε δω θέλω και νέα σου δεν έχω
Σκέψ' ακόμα στο μυαλό μου σαν τότε που χάθηκα
Γυρίσαν άποδα τον κόσμο και δεν άλλαξα
Σαν να κοιτάς λόξα
Τα συναισθήματα σου πέφτουν σαν ψυχά
Λες πως να πνίξουνε τη θάλασσα
Κι όσο ακουμπά λεφτά, νιώθεις εντάξει τώρα
Να με πουλήσεις δυο φορές για πιο τρελά ποσά
Πρώτα χαμόγελον το θύμα ξαπατάς καλά
Ίσως χαλίψει το κενό σου τα μεσάνυχτα
Δεν μ' ακουμπάς απλά, μη μου μιλάτε καν
Θέλω να δώσω star πετάς τα χαμηλά πετάν
Σε πνίγει η θλίψη μου, πιονίζει θείος τον πλανήτη μου
Να κογαλάς ως πάνω απ' τη βαρύτητα
Πηγαίνω αντίθετα
Κάθε κατεύθυνση που πήρες είναι δρόμος που δεν διάλεγα με τίποτα
Πες στην ακτίνα μου, δεν είσαι εσύ κοντά
Μπορώ και δεν υπνοβατώ, δεν χάνω βήματα
Κι ίσως να σε δω καλύτερα απ' έξω, δεν λέμε φεύγω
Λέμε θα τα ξαναπούμε και τρέχω
Ίσως να σε κάνω στίχο όταν έρθω, σε τείχο πέφτω
Να σε δω θέλω και νέα σου δεν έχω
Κι ίσως να σε δω καλύτερα απ' έξω, δεν λέμε φεύγω
Λέμε θα τα ξαναπούμε και τρέχω
Ίσως να σε κάνω στίχο όταν έρθω, σε τείχο πέφτω
Να σε δω θέλω και νέα σου δεν έχω
Υπότιτλοι AUTHORWAVE