De buurt waar ik als jongen speelde, waar ik in de kleine straatjes vocht,
waar ik lief en leed in armoedeelde en voor een cent een duim erop kocht.
De zondagschool was voor de zondag en s maandags op gewarmde kliek,
een wijk die in het hart der stad lag, vlak achter een azijnfabriek.
Die buurt ben ik gaan zoeken, die buurt.
Die buurt bestaat niet meer, alleen nog maar in boeken en foto's van welheer.
Die buurt is verdwenen, die buurt heeft afgedaan.
De buurt waar mijn ouderlijk huis heeft gestaan, het is mijn buurt niet meer.
Het is voorbij, alleen een brok sentiment is die buurt voor mij.
Mijn buurt, zo mag ik het wel noemen, met tantes, omes bij de vleet.
Ik kan mezelf erop beroemen, dat ik nu ben.
Nog alle namen weet, waar zijn die mensen toch gebleven.
Ze konden niet buiten elkaar, die buurt dat was hun hele leven.
Soms wil je het vergeten, maar die buurt ben ik gaan zoeken.
Die buurt bestaat niet meer, alleen nog maar in boeken en foto's van welheer.
Die buurt bestaat niet meer, alleen nog maar in boeken en foto's van welheer.
Die buurt dat is verdwenen, die buurt heeft afgedaan.
De buurt waar mijn ouderlijk huis heeft gestaan, het is mijn buurt niet meer.
Het is voorbij, alleen een brok sentiment is die buurt voor mij.

Het is voorbij, alleen een brok sentiment is die buurt voor mij.
Veroordeeld zonder kans op gratie, niet passend in de maatschappij.
Of weet een nieuwe generatie, nog over deze buurt van mij.
Ik kan er dagen over praten.
Het wordt een eindeloos verhaal
We zullen het er maar bij laten
Want wie verstaat nog onze taal
Die buurt ben ik gaan zoeken
Die buurt bestaat niet meer
Alleen nog maar in boeken
En foto's van weleer
Die buurt is verdwenen
Die buurt heeft afgedaan
De buurt waar mijn ouderlijk huis heeft gestaan
Het is mijn buurt niet meer
Het is voorbij
Alleen een brok sentiment
Een droom is die buurt voor mij
Die buurt is verdwenen
De buurt is verdwenen