Για μένα ό, τι λέγανε, δεν με νοιάζε ποτέ
Ακούγα μόναχα, στα αυτιά μου κάτι σαν μπλα μπλα μπλα
Σαν πεταλόδα είμαι, που ανοίγει τα φτερά
Δες με πως έχω αλλάξει, και πλέον κανένας δεν με σταματά
Με κάθε βήμα, κάθε μέσα, πηγαίνω ολόκληρο πιο κοντά
Για δε να λύνει μου στο τέρμα, και κανένας δεν με σταματά
Τρέχω με ταχύτητα φωτός, παίρνω σε άλλη τροχιά
Τη μουσική βάζω στο τέρμα, θα τους ακούω
Μαλάνα λένε, μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα
Μαλάνα λένε
Μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα
Ακόμα δεν λέω πολλά, κάνω πράξεις μοναχά
Μεταφράζω τα αρνητικά, σε μελωδία
Να να να
Όλο ο ανθίζω, ακόμα και στα σκοτεινά
Πέρασα τόσα
Και πλέον κανένας δεν με σταματά
Με κάθε βήμα, κάθε ανάσα
Πηγαίνω αλλό και πιο κοντά
Η αδερναλίνη μου στο τέρμα
Και κανένας δεν με σταματά
Τρέχω με ταχύτητα φωτός
Μπαίνω σε λυτροχιά
Τη μουσική βάζω στο τέρμα
Δεν τους ακούω
Μόνο να λένε
Μπλά, μπλά, μπλά, μπλά, μπλά
Μπλά, μπλά, μπλά, μπλά, μπλά
Μπλά, μπλά, μπλά, μπλά, μπλά
Μπλά, μπλά, μπλά, μπλά
Επίσου απ' τη πλάτη μου μιλάς
Ελπίζω καλά να περνάς με τέτοια θέα
Ρισκάρω τα πάντα έτσι απλά
assumptions βγήκαν μου κοντón
Βγάζεις vibes αρνητικά
Κάκο στον κόσμο μου, δεν περνάνε αυτά
Θα σας το πω με λόγια
*