اکبال دائم پری جوانی تک شہر لکھ دے تاں بھی فضل کریمہوں کی آن دے
آلمانی نوں سب جھپرے شہی دیوں دے میں بھولا دی درگاں
سر تک تک ہوا آریاں بھیا بھارتیاں اک پیساں
راب آیا ہدر خلیب نوں میں ہدر نوں پاواراں
دیلہ پرن پانی ملکانیاں میں جو بندی بادشاہوں پھر دے خونی میدان دی
پھر دے خونی میدان جدی پردیوں پیساں
مینہ نوں اشارے نظر دے شٹا کوٹ بھولا بیٹاں
مینہ دلی سخت جار کے دے گی دے ملکتباں
شہی تاج محل میں میں بیٹھی جرہاں داں
اے دائن بے خاس کے لکھا بخشے جان گناں
میں کھڑی جوانی دولیاں اونی ہو گیاں کجھ اور
شما پکانگ نوں دیس گئے اونا کوئی کھانچ گور
اونا اوریاں لالیاں اونا بستانی دور
اونا اوریاں لالیاں اونا بستانی دور
او میں دن دے حڑے لٹی گئی میرے جوبنو پہ گینے چور
مینو کھاپی ساجن چھاٹ گئے میرے گی بورک چور
مینو کھاپی ساجن چھاٹ گئے میرے گی بورک چور
مینو کھاپی ساجن چھاٹ گئے میرے گی بورک چور
مینو کھاپی ساجن چھاٹ گئے میرے گی بورک چور
مینو کھاپی ساجن چھاٹ گئے میرے گی بورک چور
جینو نیمہ موڑ جوانیاں جیب میرا چلگے زور
جینو کس پہ آموڑ کے میرا کوئی بھی چلگا زور
میرے بیچ کناں پے گوندی وندیلی او کنگور
کھٹی ہٹ پھڑ جانیے پھیلا گائے اندے کھور
روانگ دائم دے کملیے دو نام سائی دا سور
