ทุกครั้งเวลาที่ไม่มีใคร
ได้จะนอนมองดูรูปถ่าย
กอดหมอนใบเดิมที่เธอเคยนอนวันนั้น
และฉันตั้งใจเก็บมันให้อยู่ดังเดิม
อย่างนี้ไปจนตาย
แม้ว่าบนเตียนจะไม่มีใคร
แต่ก็เหมือนมีเธอข้างขาย
กอดฉันเบาๆเหมือนเคยเพียงได้กลิ่นหอม
จากหมอนใบเดิมที่เราต่างเคยรวมฝัน
แค่ได้คิดถึงกันตะสุขใจ
กลิ่นของความรัก กลิ่นของความรัก มันเคยจัดจางหายไป
แม้ว่าวันเวลามันจะนานสักสักรัก ก็มีเธอไม่รักใคร
กลิ่นของความรัก กลิ่นของความรัก มันยังตรึงอยู่ในหัวใจ
หอมยิ่งกว่าน้ําหอมของใครคนไหน
ไม่มีใครแทนที่เธอ
แ
ม้ว่ากลังคืนจะเหงาเพียงใด
ต้องทนนอนคนเดียวเรื่อยไป
อ่อนล้านในใจเท่าไร
เพียงได้กลิ่นหอม
จากมอนใบเดิมที่เธอเคยนอนใกล้ฉัน
แค่ได้คิดถึงกันก็สุขใจ
กลิ่นของความรัก
ไม่เคยจัดจางหายไป
ถึงแม้ว่าวันเวลามันจะนานสักเท่าไร ก็มีเธอไม่รักใคร
กลิ่นของความรัก มันยังตรึงอยู่ในหัวใจ หอมยิ่งกว่าน้ําหอมของใครคนไหน
ไม่มีใครแทนที่เธอ ตั้งจากวันที่เธอจัดฉันไป
ไม่มีคืนไหน ที่ฉันไม่คิดถึงเธอ
ยังรักยังเป็นห่วงเธอ ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหน
ในทุกลมหายใจ จะยังมีเธอเสมอ
กลิ่นของความรัก ไม่เคยจัดจางหายไป
ถึงแม้ว่าวันเวลามันจะยาวนานสักเท่าไร ก็มีเธอไม่รักใคร
กลิ่นของความรัก มันยังตรึงอยู่ในหัวใจ หอมยิ่งกว่าน้ําหอมของใครคนไหน
ไม่มีใครแทนที่เธอ
