Er ligt een briefje op de tafel
en ze schrijft dat ze me mist
weer alleen voor een paar dagen.
Totdat zij weer bij me is.
Ik hoor haar stem en alle woorden.
En weet precies hoe zij dat zegt.
Het is net echt.
En ik kan ook niet begrijpen
wat ze ziet in mij.
Want ik kan uren naar haar kijken.
En dan vliegt de tijd voorbij.
Weet dat ik het nooit gewend had.
Niet bij haar te zijn.
Niet bij haar te zijn.
Ik mis pas wat ik mis als ik haar mis.
En ik weet pas wat ik heb als zij niet bij me is.
Tot die tijd blijf ik wachten.
En in mijn gedachten is zij altijd heel dicht bij mij.
Ik mis pas wat ik mis als ik haar mis.
En als ze dan weer thuis komt.
Dan houdt zij me stevig vast.
Voelt het als een droom die uitkomt.
Dan fluistert ze heel zacht.
Dat zij me niet meer loslaat.
En bij me blijft vannacht.
Vannacht.
Ik
mis pas wat ik mis als ik haar mis.
En weet pas wat ik heb
als zij niet bij me is.
Tot die tijd blijf ik wachten.
En in mijn gedachten is zij altijd heel dicht bij mij.
Ik mis pas wat ik mis als ik haar mis.
Ik mis pas wat ik mis als ik haar mis.