Ik was verliefd op een aerostes, was in een DC6.
Smilend reikte ze mij een lunch en een koffie expres.
Vroeg haar naam en ook haar adres,
kreeg een vork en een mes.
Maar daar was een papier rond,
waarop gelezen stond.
Maandag negen uur in Londen,
Dinsdag middernacht in San Francisco staat.
Woensdag landen wij in Hongkong,
En vandaar naar Las Vegas.
Of naar Cuba.
Ik weet dat de liefde geen grenzen kent,
maar te ver is te ver.
Ook al was ik nog zo verliefd op een blonde aerostes,
Op het vliegveld zei ik paar wel,
zij naam een caravel.
Maar mijn hart vroeg als reeds gedwee,
overal met haar mee.
Maandag negen uur in Londen,
Dinsdag middernacht in San Francisco staat.
Woensdag landen wij in Hongkong,
En vandaar naar Las Vegas.
Droomde steeds van een aerostes,
zeven dagen op zes.
Kleefde met mijn hoofd in de lucht,
en volgde ieder vlucht.
Ik stond te zingen op al de bals,
met een kramp in mijn hals.
Maar mijn hart reisde iedere dag naar een andere stad.
Maandag negen uur in Londen,
Dinsdag middernacht in San Francisco staat.
Woensdag landen wij in Hongkong,
En vandaar naar Las Vegas.